Niet veilig in je huis en in je leven

Met tien vingers blind typen kan ik zonder hapering, ooit zelfs 200 aanslagen per minuut en nu tuur ik al twee weken naar een leeg *nieuw berichten blad.

Het nieuws met open grenzen en nu weer extra controle aan de grens ook naar Nederland, grijpt me enorm aan. Er is zoveel ellende hoor- en zichtbaar om een mening over te hebben.
Veel mensen zijn opzoek zijn naar een andere, veilige woonomgeving. Home. Het beeld van dat jongetje op het strand, het raakt me in alles. Ik word verdrietig van de ellende die ik zie en hoor en kan alleen maar huilen als ik hier over nadenk. Ik heb geen oplossing, ook hier niet voor.

Het overlijden van Joost Zwagerman, al las ik nooit een boek van hem, raakt me.
Het is zo droef als je niet meer kan willen leven.

Om me heen zijn er vrienden en familie die de meest nare diagnoses hebben die de kwaliteit van hun leven in het geding brengt … Die elke dag bewust zijn van het korte bestaan hier op aarde, met of zonder hulpmiddelen. Ik voel de haast van het leven en laat soms een traan.

Dan even een luchtige inkijk in mijn blog en de achterkant van mijn site, als ontspanning. De opbouw van een site is lastig onder de knie te krijgen, tenminste voor mij. Toen in februari ’14 mijn blog de lucht inging, werd het me met de dag steeds duidelijker.. er zit een andere kant aan. Ook aan zo’n site. Die is opgebouwd zoals je Lego blokjes kunt stapelen. Een structuur die in de juiste volgorde en kleur moet liggen om een leesbaar blog te krijgen. Over de tekst die erin komt, heb ik het dan maar niet al merk ik wel dat het me iets makkelijker afgaat. Doordat ik me hier mee bezig hou, brei en haak ik nog niet en ben ik nog steeds zeer zuinig op mijn naai- en lockmachine.

Mijn blog is gebouwd via het principe; roept u maar, zeg het maar …., ik roggel het voor je! en zo keek ik mee bij de opbouw en kreeg ik er een nieuwe *hobby bij. En dan ineens van het een op andere moment is mijn website bouwer weg en moet ik het alleen doen.  Na mijn Zweedse zomervakantie had ik zin in een nieuwe site. Ja, ik weet, verander niet wat bevalt! Gewoon eens uitproberen, opzoek naar een nieuwe lay-out, wat kan?
Zo kreeg mijn overhaar site een andere lay-out en daarna ging mijn webmaster out. Tja, en daar zit ik dan te turen en te kijken in mijn eentje en plak en knip de voorbeelden via WordPress met twee p.c.’s naast elkaar, en zoek naar instructie filmpjes via you-tube en beleef heel veeeel … *(^$)$&*^@! momenten.

Mijn roep om hulp wordt gehoord en daar ben ik blij mee, super! Daar is mijn buuf van een paar straten verder en we eten een taartje en drinken een wijntje. Ik zie wat ze aan het doen is en schrijf haar stappen die zij maakt in de structuur op. Later ben ik nog steeds niet tevreden met de nieuwe site en puzzel ik verder. Er is mij verteld, dat ik niks fout kan doen in deze en ik heb een 24 uurs back-up bij mijn hostingbedrijf.  pfft. Zichtbaar zijn nog steeds mijn categorieën zoek: mijn onderverdeling van hoofdstukken. Mijn hoofdmenu of hoe heet dat toch, is zoek? #$@%$. Pagina’s heb ik toegevoegd en toch krijg je een error te zien als je op de Home knop drukt.

Ik heb mijn site voorlopig terug gezet naar de voor mij bekende lay-out, daar word ik blijer van!
HOME lezen op pad

2 comments

  1. Mijn lay out is al weer een paar maanden hetzelfde.
    Ik merk dat ik meer van het standvastige ben.

    Al kijk ik soms wel jaloers naar een ander blog …..

    Ik wens jou veel plezier met het bloggen!

    Het nieuws maakt soms treurig, laat het bloggen en een herkenbaar uiterlijk ons leven dan maar opvrolijken.

    Vriendelijke groet,

    1. Wel fijn, herkenbaarheid. Soms wil ik meer en dat blijkt niet altijd inpasbaar. Nu dus wel.. na veel puzzelen en hulp van mijn webmaster is dit voorlopig mijn site.
      Moet idd. wennen, mogelijk nog wat aanpassingen her en der. Komt goed. Nu maar weer eens een blog eruit. Fijn Weekend.

Geef een reactie