Koolhydraatarm recept

Ondanks de 2 meter aan kookboeken in de kast en de boeken van Ottolenghi en Jamie als favoriet, werd begin dit jaar ook het boek van dr. Frank (2010) weer opengeslagen.
Ik ben behept met ronde vormen en snel groeiende vetcellen die door de jaren heen een enorme groei doormaakten. Het weinig bewegen door lek en gebrek en af en toe heerlijk ‘ongezond’ eten is niet goed voor mij. Maar minder wegen is niet op te lossen met pillen, ook dat niet. Minder en bewuster eten dat is het credo!
Ik weet het wel… Ik ben een alles eter en drink ook alles, maar niet alles is goed voor mij!

Nadat ik geopereerd was 2014-2015 en de fut naar mijn toekomst wegzakte, zakte ook mijn behoefte aan eten. Maar niet eten is niet handig voor mijn spieren, want dan blijf ik niet op de been.. Dus eet ik nog steeds wat nodig is (en vaak meer).

Hier in huis zijn we sinds maart overgestapt naar Koolhydraatarm eten. In iedergeval staan er geen aardappels, pasta, rijst meer op het menu;
Een wijntje op haar tijd en alleen als het heel mooi weer is…. dan wel, maar dat is natuurlijk een grapje, want anders waren we al van de blauwe knoop geweest, wat een zonloze maand was dit zeg …

De foto op deze blog ziet er zelfs smakelijk uit gezien de reacties op Instagram. Het begon met het maken van courgette spagetti, want hoe doe je dat?

Het is een makkelijk eigentijds Koolhydraatarm recept geworden.

Wat heb je nodig;
Een oven,
bakpapier,
een kom om te mengen,
kaasschaaf,
mes met lange lemmet,
Snijplank,
opschep lepel,
ovenwanten,
ingredienten;
2 courgettes,
6 eieren,
knoflook,
paprika kruiden, (kerrie lijkt ook lekker)
groene kruiden, gemengde en wat jij wil.
Ham
Ceddarkaas of insmeren met kruidenkaas

De kom vullen met de 6 eieren en kruiden naar behoefte toevoegen en opkloppen.

De kom verder vullen met de rasp van courgette. Of slierten, door eerst te schaven met kaasschaaf en dakpansgewijs neerleggen op de snijplank, snijden maar. Daarna op de bakplaat leggen en daarover de eierkluts storten, kan vast wel..moet ik nog uitproberen. (kant en klaar ook te koop, nog makkelijker)

De ham in plakken gesneden klaarleggen. De cheddar uit de verpakking halen. Lekkere smeltkaas.
(laatste x dat ik hiervoor heb gekozen .. wat een overbodige plasticzooi brengt dit met zich mee).

Het mengsel van courgette en eieren op het bakpapier van de ovenplaat leggen.. met de lepel verdelen.

180
-200 gr. voor ca. 25 min. de bakplaat in het midden van de voor verwarmde oven schuiven.

Bij het uit de oven halen, nadat de ‘omelet’ is gestold, als hulp gebruik je het papier om de omelet op te rollen. (nee, niet mee rollen ;-))
Eerst leg je de ham en cheddar erop.. zoals een pizza bekleden

Daarna leg je hem opgerold weg in de vriezer voor een uur, in dat papier, dan kan je hem beter aansnijden.

Ik rolde hem warm op en sneed hem meteen aan, zodoende zie je de smeltende cheddar, dat was heerlijk. Dat uurtje in de vriezer was ik namelijk vergeten..

Wel een handige tip, want dan kan je hm ook meenemen als lunch hap of naar een picknick.
Ik ga hm zeker nog een keer maken en ga varieren in beleg en kleur. Een makkelijk, voedzame maaltijd en het ziet er nog leuk uit ook.

Als de ‘omelet’ staat te garen kan je alles al opruimen en een groene salade erbij maken. Ik deed daar garnalen door want vis bevat de goede vetten.

Met een heerlijk glas wijn erbij was dit een complete maaltijd.. voor 4 personen.


Koppie hete thee

Muntthee ook wel takkenthee genoemd is altijd lekker om te drinken op een terras of bij een lunch. Munt kan je kneuzen met een lepeltje in een glas heet water en honing erbij voor de zoetigheid. Alleen is dat niet gezonder dan suiker, want honing is ook suiker, klinkt wel gezonder. Zitten de munttakjes vast met een elastiekje? dan kan je dat bosje gebruiken om te roeren. Waar laat je toch die takken als je uitgeroerd bent, tis altijd geknoei en gedoe.

Wat dan veel handiger en zeer smakelijk is om te drinken is de gemberthee die ik steeds vaker op de kaart zie staan in de meeste horecea gelegenheden. Zo’n grote glazen mok met een prikker en stukjes gember staat ook gezellig op tafel en je hebt wat te roeren. Ik vind het lekker.

Bij mijn lunch in een strandtent in Noordwijk bestelde ik garnalenkrokketten met dun gesneden donkerbruin brood en een glas gemberthee .. Prima. Lekker.

Bij het afrekenen verbaasde ik me over de rekening, maar ja.. we zaten wel in een strandtent he en de zon scheen daar wel op het strand en niet in het binnenland.
Thuisgekomen zag ik het bonnetje en had 4.95 euro betaald voor een glas heet water en een stokje om te roeren met vijf gemberschijfjes eraan geprikt. Tja, ook dat kan. Nee, het was geen 5* restaurant hoor en de zee was niet zichtbaar vanaf mijn stoel. Maar wel parkeren op de boulevard en heerlijk mijn hoofd schoon laten waaien. De scheiding tussen blauw en grijs was duidelijk zichtbaar boven de duinpan.

In diezelfde week ging ik bij een vriendin op de thee en zij had geen groene- of rooibosthee in huis, maar alleen zakjes gemberthee met lemon. Lekker. Met een pepertje.

De peper prikkelde blijkbaar ook mijn creatieve geest toen ik weer thuis was. Een stukje biologische gember van 0,60 eurocent sneed ik in plakjes en prikte ze op van die leuke prikkers met krul die zo lekker aan je mok blijven hangen.
Daarna zette ik een pot thee voor mezelf en gebruikte het stokje ook in mijn glas en dronk door de middag mijn theepot leeg. De andere prikkers gingen in een diepvrieszak met prikker en al en zo heb ik verse gemberthee onder handbereik. Super handig bleek die week daarop toen ik een andere vriendin op de thee kreeg die vroeg ‘heb je gemberthee?’

Het vier seizoenen kaakje dopen in de thee is ook lekker en leuk.

Sowieso is plakjes gember in je vriezer (zakje) echt handig bij het maken van eenpans maaltijden en soepen.. 2 a 3 stuks erbij en je hebt geen peper nodig.
Gember is een echte smaakversterker.

Er zijn wel ..25 soorten munt met een uitgebreide uitleg onder deze link.


Ode aan mijn huisarts

Mijn patientendossier mbt darmkanker is gesloten met een garantie tot de voordeur. Mijn huisarts, als verwijzer in september 2014, ontvangt dan ook dit voor mij positieve bericht via het ziekenhuis. Dat wilde ik voor zijn. Ik wilde zelf de huisarts op de hoogte brengen van dit voor mij goede nieuws.

Wat past dan beter dan haar te overvallen met dit goede bericht en een bos bloemen als dank! Zij was mijn spil in de ruis bij de start na de eerste coloscopie en de miscommunicatie met de verpleegkundigen van de afdeling MDL oncologie, na de toezegging van de arts dat bij de behandeling niet zo’n haast was en er later nog een tumor in mijn long bleek te zitten.

Zij hoorde me aan. Zij ging op onderzoek nadat ze hoorde van mij dat ik geen chemo aangeboden kreeg. Zij vroeg aan mij hoezo niet, want een chemo behandeling zit in het protocol darmkanker? Wie het snapte? Ik niet, zij niet en na overleg met haar collega’s en oncoloog vertrouwde ik op haar: “een chemo behandeling wordt ingezet als preventie tegen uitzaaiingen en mevrouw heeft al een uitzaaiing”.
Zij benadrukte mij nogmaals dat ik geen mazzel had met deze diagnose en behandelingen.

Nu, na vier en half jaar.. na verwijdering van een drie centimeter grote tumor in mijn darm met uitzaaiingen in de lymfklieren en 1 in mijn rechterlong was zij daar waar ik haar nodig had.
Erg steunend vond ik haar wekelijkse belletje… met de afsluiting: ‘Kan ik verder nog iets voor je betekenen?” Totdat ik zover was en het wekelijkse contact veranderde in elkaar weinig spreken.
Zij was degene die zei ‘ik zie geen schittering meer in je ogen” en me daarmee verder op weg hielp.

En na deze afsluitende kanker uitslag ging ook nog eens de zon schijnen in februari 2019 met bijna zomerse waarden en daar hoorde natuurlijk een voorjaars bloemetje bij. Deze keer ook voor mijn huisarts!

Ik zocht haar op in de praktijk waar zij die dag werkte en meldde me bij de balie, ze zag me staan en gebaarde dat ik kon omlopen. Bij het zien van de bos bloemen vroeg ze meteen; ‘zijn die voor mij?’. ‘Ja’, zei ik blij. Verrast nam ze de bos in ontvangst en ik gaf haar twee dikke bedankzoenen op haar blozende wangen.

Ze vroeg door, nadat ik zei dat ik schoon ben na de laatste coloscopie; ‘Wat fijn voor jou, wat fijn voor jullie!’ en ‘Dank je wel!, maar hoezo?’
Ik: ‘Lees het kaartje maar. Jij bedankt voor alles. Blij nieuws delen is zo fijn!’
Dat beaamde ze.

#bedanktdokter
De twitter reacties die ik kreeg na het plaatsen van onderstaande tweet met de foto van de protea kreeg 1730 likes en dat zijn heel veel likes.

Zoveel betrokken, lieve, blije reacties. Waardevol!! Jullie bedankt!! Had een paar dagen een slotje op mijn account gezet. Goeie aandacht is tof, maar hier kon ik even niet mee omgaan.
Onder de indruk ben ik nog steeds van al die mensen die blij werden van een goed bericht!

Hierbij ook een hartelijke dank aan de lezers op mijn blog… en jullie reacties, Fijn en Dank.

Voor mij is deze dank je wel bos bloemen aan mijn huisarts een logisch vervolg na de afsluiting van een bijzondere fase in mijn leven.

Het leek bijna bijzaak. Maar wat een impact had deze diagnose op mijn leven. Poeh.

okt. 2014 – febr.2019

Bloemen voor onze bijzondere huisarts! #bedanktdokter

Ik ben er klaar mee

.
KLAAR met die kanker diagnose….. YEAH!

Op zondagmiddag 16.00 uur begon ik nuchter aan de eerste anderhalve liter Movi Prep. Nadat ik het eerste glas had leeggedronken werd ik koud en misselijk. Jemig, wat voelde ik me ellendig en zielig. Toen al. Hoe het dan toch kan dat ik om vier uur snachts wakker werd en mezelf uit bed kon slepen voor het tweede deel van de voorbereiding van deze coloscopie?  Continue Reading “Ik ben er klaar mee”

De Dom staat in de steigers

Sommige oude bakstenen zijn aan vervanging toe. Ook moet voegwerk hier en daar hersteld worden. Eerder herstel van De Dom in 1917 )  Nog geen tien minuten autorijden van mijn huis blijkt de Dom in de steigers te staan. Voor mij persoonlijk is de ingepakte Dom daardoor een metafoor voor steun en toekomst geworden.

In 2018 bezocht ik vaak de afdeling revalidatie en sportgeneeskunde in het UMCUtrecht. We gingen onderzoeken, hoe kan ik op de been blijven, en mijn wankele toekomst bespreekbaar maken. En hoe komt het dat ik zo’n pijn heb in mijn rechterarm en -hand? FSHD? Met een stopwatch en allerlei andere apparaten werd er veel opgemeten. Mooi dat het kan. Tussen m’n oren zit ook een belasting die meetbaar is. Deze cijfers werden in grafieken gezet en de statistieken hielpen ons verder. Er volgden moedgevende gesprekken en een behandeling voor de spieren die het zwaar hebben.

Ik ontving na het eerste consult een mail van mijn revalidatiearts: ‘Weet je het zeker dat je hiervoor wilt gaan, want het zal zwaar worden’. ‘ Je zal geconfronteerd worden met wat je wil en wat je kan’. Het doel van de behandeling: ‘we gaan voor comfort voor jou’.
Ik zei; ‘JA’ en vroeg; ‘alleen mensen die terminaal zijn bieden we toch comfort?’. ‘Nee hoor’ reageerde ze geruststellend. ‘Iedereen heeft comfort nodig in zijn leven en zeker jij’! Je hebt het nodig!’.
‘Trouwens wat doet het met jou dat je in LINDA. voor iedereen zo zichtbaar bent?’ Nou, dit soort vragen krijg ik voor mijn kiezen.

Mijn handtrauma zoals dat heet in het medisch jargon sept. jl. beperkte mijn zelfstandigheid in grote mate. Door dit eenzijdige ongeval werd ik afhankelijk van helpende handen, want die rechterhand deed het niet meer zonder pijn en ik ervaarde functieverlies. Pijn hebben kost bergen energie en blij word ik er niet van en de tegeltjeswijsheden helpen ook niet echt. Oud ingesleten patronen van overleven worden dan aangezet. Bij mij is dat positief blijven en de dag gaat vanzelf wel voorbij. Het stof wat ligt, ligt er morgen ook nog wel. Niemand die het ziet en niemand die zich ergert.

De angst om mijn toekomstbeeld belemmerde me in veel. Iedereen ging al sneller en nu loop ik helemaal achteraan of sta stil. Handwerken .. of wat doet een mens om de dag door te komen? Niks lukte, concentratie als een pinda, sowieso met een linkerhand waar al minder kracht in zit.

De afsluitende zin in LINDA. ‘daardoor lijk ik gelukkig meer op wie ik ben’ is de leidraad in mijn gesprekken geworden. Er is zelfs ruimte gekomen om dat te delen. Bij dezen.

Verbonden
Het bleek een opluchting toen ik hoorde: ‘er kan iets aan gedaan worden’. Al een paar jaar had ik klachten in mijn rechterhand /arm, had het wel gemeld maar zal wel FSHD gerelateerd zijn. Nee dus, iedereen kan dat krijgen .. ouderdomsklacht: Triggerfinger.
Na de operatie is herstel binnen zes weken mogelijk, misschien dat het bij jou langer duurt? De verwijzing naar de plastisch chirurg Schuurman werd snel opgepakt en hij bleek de deskundige en zette mij op een spoedlijst nadat hij mijn anamnese las: ‘tot snel in de kelder’. Met iets meer vertrouwen ging ik de prachtige verbouwde operatiekelder van het UMCU in. Mijn peesschede bleek gerafeld, vandaar ook mijn Atypische pijn- zenuwklachten en het had inderdaad niets te maken met FSHD. De wond werd gehecht en mijn hand daarna stevig ingepakt. Rare dagen volgden van afhankelijkheid en na een week toen ik weer kon autorijden, happy met een automaat, ging ik weer terug naar de poli revalidatie voor verdere behandeling.

In de steigers
Thuis oefende ik de opdrachten van de fysio en ergotherapie en was deze X therapietrouw = de opdrachten van de fysiotherapeut ook uitvoeren! ;-)
De fysiotherapeute kon ik in december ’18 met een handdruk bedanken voor haar goeie diagnose en behandeling. Mijn biceps en mijn nekspieren en triggerpoints heeft ze soepeler gemaakt door te masseren waar nodig.

TIP

Warm houden is het devies, altijd warm houden.. want als je het koud krijgt, bal je je handen tot knuisten en trek je je schouders aan tot je oren. Je spieren verkorten en pijn neemt toe. Veel laagjes kleding dragen helpt echt! ‘snachts met raam dicht slapen, hoeft je lijf niet zo hard te werken om op temperatuur te blijven, energiesparen.

Ingepakt
Bij mijn laatste polibezoek eind december gaf ik een afscheidscadeautje aan de bali af voor mijn revalidatiearts Esther Kruitwagen en haar team. Zij hebben me goed in de steigers gezet. Op naar 2019!


Ik schreef op de kaart “Voorlopig is De Dom het hoogste gebouw in Utrecht, maar jullie steken hier met kop en schouders boven uit!” ‘Dank voor jullie steun en vertrouwen’, Marjanne

Mijn ingepakte cadeau aan het revalidatieteam:
“een boek om te lezen en door te geven”.
van Marijke Groot; ‘Het was niet alleen maar leuk tijdens mijn depressie’