Winter Bear Troost.

Troost geef je door. Alleen hoe doe je dat als je vrienden je laten weten dat hun voldragen kleinzoon is geboren. Still born. Dit intens verdrietige nieuws raakte mij, raakte ons, omdat het hen zo raakt. Het is hoorbaar aan de telefoon, te lezen in de mails, te zien in hun ogen. Opa en Oma zijn van Winter Bear.

♥ voor hun dappere zoon & schoondochter ♥.

Muziek geef je door. Grandpa schreef emotionele, treffende woorden en maakte samen met Continue Reading “Winter Bear Troost.”

True Love that’s a wonder

Hans Vermeulen is een muzikale held en op zeventig jarige leeftijd overleden. In 2005 trad hij op in Voorburg en koos als begeleidingsband Levy Joe, de band waar DeMan gitaar in speelde. Met Hans zijn muziek ben ik opgegroeid en zag hem optreden met The Sandy Coast in de jaren ’60. Een succesvolle muzikale samenwerking met Anita Meijer kwam tot stand en hij maakte prachtige liedjes. True Love That’s a wonder. 
Financieel berooid vertrok hij naar Thailand. Zijn muzikaliteit bleef!

‘Je hebt niet veel nodig’ … ‘een mooi uitzicht en muziek’.

Lees verder

In the seventies

Een reis door de tijd en nostalgie, toen alles echt niet beter was, kan je zien als je de link onderin deze blog aanklikt. Dat ik me het laatste jaar soms in de seventies waan is niet zo gek bij het zien van de interieur en woonprogramma’s. De groentekist zie ik voorbij komen als handig en gezellig. Praktisch is tie zeker wel en niet duur. De groentekist was een vast onderdeel in mijn veertig jaar wonen. Mijn eerste kistje kreeg de functie als nachtkastje, boekenkast en later bleken ze praktisch als keukenkast en als bijzettafel ook in de tuin. Ze kregen een kleur die hoorde bij de woontrend van die fase en plek waar ik woonde: bruin, geel, groen en zwart. Groentekistjes gemaakt van een dankbare houtsoort, want je hoefde niet eerst te schuren en grondverf hadden we nog niet van gehoord. Hop een krant eronder tegen de verfspatten en gaan .. verfrollers werden pas later uitgevonden. De rotanstoeltjes van plastic in het formaat van 50 jaar geleden zijn weer te koop. Dat snap ik nou niet, iedereen in NL is langer en breder geworden in die halve eeuw, waarom zijn die stoeltjes niet meegegroeid?

De hangplantjes, vingerplant, Yucca en stekjes ruilen, de gehaakte bloemen in een frame voor het raam zie ik in die programma’s terug. De zeventiger en tachtiger jaren, toen roken nog heel gewoon was, op je werk, in de bus, en in de trein met dat handige asbakje in de leuning. Nu wordt alles vintage genoemd en alle fases heb ik bewust meegekregen en ook aan meegedaan. Opgegroeid met koud zeil aan m’n voeten, donkerblauwe vloerbedekking in tegels in het ouderlijk huis, tot vloerbedekking van rietenmatten, lichtblauwe katoenen- / grijze vloerbedekking, plavuizen zonder- en met vloerverwarming en nu leef ik op parket. Ze bleken de basis van mijn woonomgeving.

De link van de Volkskrant wil ik graag bewaren en waar kan dat beter dan op deze blog! KLIK HIER en schuif met het pijltje in de geopende link en een schat aan Oja momenten en/of inspiratie worden zichtbaar. Klik bijvoorbeeld op de krant en je ziet deze groot verschijnen in je scherm. Ik word hier blij van, misschien jij ook wel?

maart 1980, Leiden.

Rufus Wainwright

Een prachtige kunstboom en een ballon die als maan het middelpunt op het podium van de grote zaal van Vredenburg verlichtte. Totdat Rufus Wainwright met het Amsterdam Sinfonietta begon te spelen.
Zij speelden en zongen de sterren van de hemel. Wat een genot was het om hierbij te mogen zijn. De kunstboom werd bij elk nummer anders verlicht en de losse boomblaadjes op de zwarte vleugel kleurden daardoor mooi mee; Wat een fantastische, simpele manier om het optreden te benadrukken.

Rufus haalde met zijn stem elke toon en hij speelde nummers van zowel zijn vader Loudon Wainwright III, zijn moeder Kate McGarrigle zij was een duo met haar zus Anna. Zus Martha Wainwright werd ook genoemd. De openingsong was een cover van Joni Mitchell en het nummer Halleluja van Leonard Cohen kreeg in de toegift bijval van het publiek. Bekende en ook door hem zelf geschreven operanummers waren een streling voor het oor. Het was genieten, alleen iets minder op de roze stoelen die maar twee centimeter verlenging na de verbouwing kregen. Vanaf de eerste noot was hoorbaar dat we tussen enthousiast publiek zaten en dat kwam niet alleen omdat het optreden via radio4 werd uitgezonden.

Het was echt een Super Goed concert. Na de toegiften kregen we tegen alle verwachting in nog een extra toegift, waarbij Rufus zijn tekst even kwijt was, een nummer van de film ‘Moulin Rouge’. Dat vergeten stukje maakte zijn optreden nog persoonlijker, en met ca. 1800 mensen in de zaal, waar je soms een speld hoorde vallen, zong hij zijn ingetogen parel van een nummer: “I’m going in”.

Door de link aan te klikken onderaan deze blog kan je vanaf ca. 20 min. het concert terug luisteren.

Rufus deed een oproep om te blijven vechten tegen onrecht in zijn land, dit werd met applaus begroet en het nummer Going to a Town stond onder die boom meteen in een ander licht. Het blijft een nummer van protest en hoop!

I’m going to a town that has already been burnt down
I’m going to a place that has already been disgraced
I’m gonna see some folks who have already been let down
I’m so tired of America

I’m gonna make it up for all of The Sunday Times
I’m gonna make it up for all of the nursery rhymes
They never really seem to want to tell the truth
I’m so tired of you, America

Making my own way home
Ain’t gonna be alone
I’ve got a life to lead, America
I’ve got a life to lead

Tell me, do you really think you go to hell for having loved?
Tell me, enough of thinking everything that you’ve done is good
I really need to know, after soaking the body of Jesus Christ in blood
I’m so tired of America

I really need to know
I may just never see you again, or might as well
You took advantage of a world that loved you well
I’m going to a town that has already been burnt down
I’m so tired of you, America

Making my own way home
Ain’t gonna be alone
I’ve got a life to lead, America
I’ve got a life to lead
I got a soul to feed
I got a dream to heed
And that’s all I need

Making my own way home
Ain’t gonna be alone
I’m going to a town
That has already been burnt down

http://www.radio4.nl/avondconcert/uitzending/410759/avondconcert

Hoesten HINDERT!

 

 

 

 

(*de foto van Rufus is van de Vredenburg FB site geleend)

 

Absolutely Fabulous

The Movie
Patsy en Eddy maken hun entree op the catwalk van the London Fashion Week. Patsy paste daar zo tussen en Eddy ging op haar manier zitten naast Lulu (zangeres en ooit getrouwd met Maurice Gibb.. ja, die van de BeeGees). Eddy valt en struikelt en strompelt door de film heen op de meest hilarisch hoge plateauzolen die je kan bedenken.

Tijdens een PR feestje in Londen verdwijnt Kate Moss (fotomodel) in the Thames doordat Eddy ruzie maakt met Claudia Bing (actrice Celia Imrie). Een uitstapje naar Cannes, met Budget Airlines waar de Engelse stewardess “Budget” op z’n Frans uitspreekt en Patsy van repliek dient, leuk. De Riviera is de plek waar iedereen die meespeelt in deze film bij elkaar lijkt te komen.

We zien prachtige kleding, bling bling en veel sigaretten worden er opgestoken en er wordt volop gedronken …. Champagne, Wodka en Chanel 5 werd naar binnen geklokt alsof het fruitwater is … Patsy is bezig met een liposuctie afzuiger die ze terloops gebruikt en spuit Botox achteloos in haar rimpelloze gezicht en ze poetst haar tanden niet en ziet er geweldig uit.

Alles is over de top en uit de kast gehaald om AbFab the movie tot een leuke film te maken; Patsy als man verkleed en benoemd transgender … De homoscene is kleurrijk aanwezig en ook alle vervoersmiddelen die je je kunt voorstellen. Joan Collins (Dynasty) en Dame Edna in en rond een zwembad. Jean-Paul Gaultier (mode-ontwerper) blijkt de visser te zijn in Zuid-Frankrijk, die Kate op het droge helpt. Veel figuranten in de film die ik niet herken van gezicht en of naam, maar daar is natuurlijk Facebook voor bedoeld.

#AbFab blijkt een fijne afkorting voor het lastig uit te spreken Absolutely Fabulous, waarvan de première van de tv-serie ca. 25 jaar geleden plaatsvond. Zo’n aflevering staat garant voor heerlijk onbekommerd lachen, nog steeds. Bij de première van the Movie, duur 1,5 uur en geschreven door Jennifer Saunders zat de kleine bioscoopzaal voor de helft vol in Woerden. Ik heb gelachen om de absurde shots en oneliners… maar het gaf me niet de lachsalvo’s zoals je me vroeger kon horen doen.

Fabulous
: geweldig, fantastisch, groots, fenomenaal, puik, enig, dolletjes, fameus, legendarisch, fabuleus, fabelachtig.

Ik heb een melige film gezien, waarin geen schot is gevallen en geen tiet is te zien! Absolutely Fabulous
ab_fab_still_0

foto @DavidAppleby