Ik val maar meteen met de deur in huis, want het is nooit een goed moment om een kudt bericht te delen.
Sinds 19 februari 2026 weet ik dat ik onbehandelbare longkanker heb.
In mijn rechterlong is een immense tumor gezien met uitzaaiingen naar de lymfeklieren in mijn borstkast. Dat besef is soms nog lastig te snappen maar het is mijn/onze werkelijkheid.
Helaas is er geen mogelijkheid voor bestraling en of operatie, vanwege de uitzaaiingen die ook in mijn nek en halsgebied zich een weg baant.
Met een rare hoest en keelpijn in december (iedereen is wel eens verkouden) ging ik 19 jan. bij mijn huisarts op consult om te melden over mijn hoesten en snot, wat nu?
Een X-thorax volgde en die liet zien dat ik een Ruimte Innemend Proces – RIP- heb in mijn rechterlong. De vervolg onderzoeken waren nodig; een biopt en CT- Petscan gaf de grootte van het RIP aan en de desastreuze diagnose, een maand later.
Ik heb gekozen om leven aan de dagen toe te voegen. Ik heb nog geen pijn, mijn energieniveau is minder dan het drie mnd. jl. was. Alle hulpmiddelen zijn beschikbaar indien nodig. We gaan het meemaken. Mijn huisarts begeleidt mij / ons in dit proces.
Al met al ben ik nu niet ziek geworden van de voorgestelde chemo en immuuntherapie om 2 a 3 mnd. extra aan mijn leven toe te voegen. Maar niemand weet hoe laat het is.
Ik kan jullie nu zelf op deze manier op de hoogte brengen, dat is me veel waard.
Liefs, Marjanne Weggemans
19 mei 2026
*Openheid beschermt beter dan het hardste pantser*
*(A.Verbree 2002)