Wild Wild Country

Nog steeds ben ik zwaar onder de indruk van de docu over Bhagwan en zijn volgelingen. Wat liefde leek werd een thriller. De teloorgang van hoop.

Tussen de afleveringen door heb ik mijn nieuwsgierigheid bedwongen om op Wikipedia te gaan kijken; ‘hoe zat het ook alweer’ pas na de zesde aflevering.. Ondertussen ging ik wel in mijn eigen brein opzoek; Hoe zat het ook al weer bij mezelf in die jaren tachtig? Wat wist ik en vond ik daar nou van, over Bhagwan en een sekte. Een vriend ging naar India. Bizar.

De docu is opgebouwd uit interviews en goed knip- en plakwerk, met originele beelden van toen en opgenomen in een langzaam jaren tachtig tempo, wat eerst leek te storen. Later in de docu ging het voor mijn hersenen soms nog te snel om de informatie te verwerken. Na elke aflevering, die een uur duurt, bleef ik verbaasd en vol respect voor hen die hun verhaal vertellen over de rol naast Osho. .

‘Dare to be different!’

Ondertussen in Leiden
We waren het rood en groen is boerenfatsoen tijdperk net te boven, sowieso werd het straatbeeld in the 80s kleurrijker. De roze en rood gekleurde mensen op straat en van die witte kralen kettingen om hun nek, herkende je van verre.

Ik begreep niks van die ene vriend die Rasjneeshees werd. Hij kon toch goed nadenken en ik zei dat kinderlijk naïef tegen hem.
Toen hij vroeg of ik met hem meeging naar India, wilde ik weten waarom: “Liefde, het is liefde, dat is het Marjan!’ Dat zal wel dacht ik, wat wist ik over liefde, maar ik ging niet mee!

Worship als werkwoord pikte ik 1981 op uit een documentaire over de Rajneeshees, bij de VPRO op tv. Ging h’m gebruiken om mezelf aan te jagen als iets echt moest gebeuren, de gewone dagelijkse dingen doen, bed opmaken, boodschappen doen, toilet en badkamer schoonmaken.
Worshippen heeft mij geholpen om mijn verantwoordelijkheden op te pakken, doen wat er gedaan moet worden! Worship blijkt op google een goddelijke betekenis te hebben.

Nooit las ik een van de 600 titels die zijn uitgebracht door Bhagwan / Osho, als je de beelden ziet lijkt hij niets zelf te hebben geschreven, want wanneer dan?

Bhagwan lijkt wel de uitvinder van De grote zwarte contactlenzen ;-)

Een wijze les van toentertijd, seventies: “Laat je niet in Amsterdam – want daar gebeurde het – aanspreken door hen die anders waren gekleed dan jezelf.”  “Ga nooit zomaar huilen op straat, want je weet nooit ….van wie je een arm om je heen krijgt’ ‘Je ziet je familie nooit meer, je wordt uitgebuit en alles wat je verdient moet je afgeven’.
‘De weke van geest zijn het makkelijkst te slachtofferen’.

Mijn KIJKTip op Netflix “Wild Wild Country”
(https://www.netflix.com/title/80145240?source=applesearch)

Als je geen Netflix hebt, kan je wel gratis een maand kijken.. nee, ik heb geen aandelen ;-)

Hierbij Een mooi interview met Hasan oud sanyassin van Bhagwan in de Leeuwardercourant. 

Verhuizen met SnappCar

Er werd gewikt, gewogen en ingepakt en gesjouwd om te verhuizen op zondag 18 februari jl. Het huren van een bus bleek nog nooit zo makkelijk, want dat doe je tegenwoordig met SnappCar .. !
‘Kunnen jullie me helpen?’ vroeg de dochter en zo vertrokken we met frisse tegenzin naar Amsterdam om daar de verhuisbus op te halen.
Fris was het ook buiten, te zien aan de autoruiten omdat het die nacht had gevroren. Verhuisvoedsel: koffie, thee, cola, water, brood en verse ragout met zilvervliesrijst moest ons de nodige energie geven

Omdat ik in het bezit ben van een ANWB certificaat ‘caravan rijden’ had ik mezelf aangeboden als sjouwveur, geschreven met de V van vrouw ;-).

Een account werd aangemaakt via de App. van SnappCar en mijn rijbewijs als gescand benodigd document werd goedgekeurd. Na een eerste betaling van € 0,01 kon ik het benodigde bedrag om de bus te huren overmaken. Het bleek duidelijk eenvoudig en binnen een paar minuten gefikst.

Als een Sherlock met de plattegrond van Amsterdam naast me zocht en vond ik een beschikbare verhuisbus   … …. Continue Reading “Verhuizen met SnappCar”

It giet oan

Het is er weer voor, alleen is het ijs nog niet dik genoeg voor de elfstedentocht de tocht der tochten.

Ik blijf trouwens binnen met deze Siberische kou, op een 28 februari is het nog niet eerder gemeten zo koud geweest. Kwam dat even goed uit met m’n planning om de vriezers schoon te maken. De lades en de gevulde boodschappentassen met diepvries konden zo naar buiten, de tuin in. Het ontdooien kon beginnen.  Continue Reading “It giet oan”

IJsbloemen die je hart verwarmen

Wie wat te vieren heeft, trakteert! De aanleiding is 7 februari, de dag dat ik zeven jaar geleden een twitteraccount heb aangemaakt. Leuk. Geen taart in huis, wel koffie en tulpen en verse ijsbloemen op de autoruit die snel smolten door de zon.

Twee mannen van de plantsoenendienst waren losse takken aan het opharken in mijn voortuin.. Berekoud, dat was het en te zien aan hun ingepakte lijven. Ze kropen snel weer in hun bus. Zelf zin in koffie vroeg ik hen of ze ook een warm bakkie koffie wilde of liever thee? Ze reageerden met een blije lach … en ik nam hun bestelling graag op. Daar word ik nou blij van. De Bolletje suikerbus en koffiemelk uit de keukenlade gepakt en met de dampende bakkies bracht ik dit naar de mannen. Traktatie!  Continue Reading “IJsbloemen die je hart verwarmen”

Winter Bear Troost.

Troost geef je door.
Alleen hoe doe je dat als je vrienden je laten weten dat hun voldragen kleinzoon is geboren?

Still born.

Dit intens verdrietige nieuws raakte mij, raakte ons, omdat het hen zo raakt.

Het is hoorbaar aan de telefoon, te lezen in de mails, te zien in hun ogen; Opa en Oma zijn van Winter Bear.

♥ voor hun dappere zoon & schoondochter ♥

Opa / Grandpa schreef emotionele, treffende woorden over zijn verdriet en maakte samen met Coby Grant het prachtige nummer Winter Bear.   Continue Reading “Winter Bear Troost.”