Ode aan mijn huisarts

Mijn patientendossier mbt darmkanker is gesloten met een garantie tot de voordeur. Mijn huisarts, als verwijzer in september 2014, ontvangt dan ook dit voor mij positieve bericht via het ziekenhuis. Dat wilde ik voor zijn. Ik wilde zelf de huisarts op de hoogte brengen van dit voor mij goede nieuws.

Wat past dan beter dan haar te overvallen met dit goede bericht en een bos bloemen als dank! Zij was mijn spil in de ruis bij de start na de eerste coloscopie en de miscommunicatie met de verpleegkundigen van de afdeling MDL oncologie, na de toezegging van de arts dat bij de behandeling niet zo’n haast was en er later nog een tumor in mijn long bleek te zitten.

Zij hoorde me aan. Zij ging op onderzoek nadat ze hoorde van mij dat ik geen chemo aangeboden kreeg. Zij vroeg aan mij hoezo niet, want een chemo behandeling zit in het protocol darmkanker? Wie het snapte? Ik niet, zij niet en na overleg met haar collega’s en oncoloog vertrouwde ik op haar: “een chemo behandeling wordt ingezet als preventie tegen uitzaaiingen en mevrouw heeft al een uitzaaiing”.
Zij benadrukte mij nogmaals dat ik geen mazzel had met deze diagnose en behandelingen.

Nu, na vier en half jaar.. na verwijdering van een drie centimeter grote tumor in mijn darm met uitzaaiingen in de lymfklieren en 1 in mijn rechterlong was zij daar waar ik haar nodig had.
Erg steunend vond ik haar wekelijkse belletje… met de afsluiting: ‘Kan ik verder nog iets voor je betekenen?” Totdat ik zover was en het wekelijkse contact veranderde in elkaar weinig spreken.
Zij was degene die zei ‘ik zie geen schittering meer in je ogen” en me daarmee verder op weg hielp.

En na deze afsluitende kanker uitslag ging ook nog eens de zon schijnen in februari 2019 met bijna zomerse waarden en daar hoorde natuurlijk een voorjaars bloemetje bij. Deze keer ook voor mijn huisarts!

Ik zocht haar op in de praktijk waar zij die dag werkte en meldde me bij de balie, ze zag me staan en gebaarde dat ik kon omlopen. Bij het zien van de bos bloemen vroeg ze meteen; ‘zijn die voor mij?’. ‘Ja’, zei ik blij. Verrast nam ze de bos in ontvangst en ik gaf haar twee dikke bedankzoenen op haar blozende wangen.

Ze vroeg door, nadat ik zei dat ik schoon ben na de laatste coloscopie; ‘Wat fijn voor jou, wat fijn voor jullie!’ en ‘Dank je wel!, maar hoezo?’
Ik: ‘Lees het kaartje maar. Jij bedankt voor alles. Blij nieuws delen is zo fijn!’
Dat beaamde ze.

#bedanktdokter
De twitter reacties die ik kreeg na het plaatsen van onderstaande tweet met de foto van de protea kreeg 1730 likes en dat zijn heel veel likes.

Zoveel betrokken, lieve, blije reacties. Waardevol!! Jullie bedankt!! Had een paar dagen een slotje op mijn account gezet. Goeie aandacht is tof, maar hier kon ik even niet mee omgaan.
Onder de indruk ben ik nog steeds van al die mensen die blij werden van een goed bericht!

Hierbij ook een hartelijke dank aan de lezers op mijn blog… en jullie reacties, Fijn en Dank.

Voor mij is deze dank je wel bos bloemen aan mijn huisarts een logisch vervolg na de afsluiting van een bijzondere fase in mijn leven.

Het leek bijna bijzaak. Maar wat een impact had deze diagnose op mijn leven. Poeh.

okt. 2014 – febr.2019

Bloemen voor onze bijzondere huisarts! #bedanktdokter

Kaakje bij de thee

Een Petit beurre is een kaakje vol verrassingen: De hoekjes vertegenwoordigen de 4 seizoenen. De rondjes aan de zijkanten (52 in het totaal) staan voor de 52 weken van het jaar. Het koekje is 7 cm. (de 7 dagen van de week). En de 24 puntjes in het midden (de 24 uren in een dag). Als je nog eens zo’n kaakje ziet dan weet je dat je nog iets anders ermee kunt doen dan opeten.

Ondertussen kan je luisteren naar Gerard de Vries.. ooit DJ. bij radio Veronica en je kent hem misschien ook nog van het nummer Gidddeiupgo . Vooral mijn generatie zal blij verrast zijn bij het horen van Het spel kaarten. (uit 1965!)

Voorjaar in februari

Ondertussen is het gewoon april geworden in februari. Wat fijn en een pracht vooruitzicht naar een heel lang voorjaar. De waarschuwing dat het zo kan omslaan .. niet alleen het weer, maar dus ook je humeur en stemming, is niet echt zonnig te noemen. Ik laat me niet meer gek maken met m’n zonnebril op.

Met een lange, veels te grote bontjas over mijn laagjes kleding en een plaid om mijn benen.. zat ik achterin de tuin en koesterde de februari zonnestralen op mijn gezicht. Echt wel prettig. De sneeuwschuiver staat weer in de schuur en de dertig jaar oude, rode bezem belandde na het sneeuwvegen in de kliko.

Met dit voorjaarsgevoel reed ik naar het tuincentrum en het werd me snel duidelijk, ik was daar niet de enige. Wat een drukte van jewelste op deze doordeweekse middag. ‘Was er iets gratis of wat was er aan de hand?’ Bij binnenkomst in de hal werd ik overdonderd door de hoeveelheid -uitgebloeide- tulpen. Dat zag er heel kleurig maar niet leuk uit

In dit tuincentrum is het verdienmodel ‘leuk je tuin op’ goed zichtbaar. Je kan je geld daar namelijk heel goed kwijt in ruil voor pastelachtige artikelen, waarvan je het bestaan niet wist en die je nooit in je tuin hebt gemist.
Niet 1 .. maar werkelijk dat hele centrum staat afgeladen vol met dingen die leuk en handig zouden kunnen blijken voor jouw tuin/balkon. Af en toe een groene plant of van plastic.

Van de weeromstuit vergat ik om een foto te maken van deze kleurige, vintage achtige meubels en dingen. Trouwens er is geen traditionele tuinstoel die naar achteren kan meer te koop. Veel namaak rotan en lage lounge sets, de zogenoemde actieve zit.

Wat niet uit mijn hoofd gaat is een ding met wel vijf borden naast elkaar op een standaard ca. 1 meter lang, op onregelmatige hoogte op een vertikale stang verbonden aan een dikkere horizontale stang die je blijkbaar aan je schutting kan op te hangen of misschien kan je hm ook neerzetten tussen je planten.
In iedergeval kost die met vijfborden ca. 150 euro.. goedkoper kan ook hoor, maar dan heb je drie bordjes of soort blad van de vingerplant of van de gatenplant van ijzer iets gemaakt.

Al met al is het toch echt februari en de eenjarige plantjes zijn pas op hun best half mei, als ijsheiligen is geweest. Ik vraag me trouwens af of we deze klimaat heilige nog wel moeten vertrouwen?

Een blauwe bezem, als weekaanbieding van € 4,79 voor € 3,99 rekende ik af, ging mee naar huis.

Ondertussen bloeien de sneeuwklokjes volop en steken de krokusjes boven het groen uit.

Het is nog lang geen voorjaar.

Ik ben er klaar mee

.
KLAAR met die kanker diagnose….. YEAH!

Op zondagmiddag 16.00 uur begon ik nuchter aan de eerste anderhalve liter Movi Prep. Nadat ik het eerste glas had leeggedronken werd ik koud en misselijk. Jemig, wat voelde ik me ellendig en zielig. Toen al. Hoe het dan toch kan dat ik om vier uur snachts wakker werd en mezelf uit bed kon slepen voor het tweede deel van de voorbereiding van deze coloscopie?  Continue Reading “Ik ben er klaar mee”

Faalboeken en andere titels

“Ongelezen boeken inspireren.” “Zie mijn boekenkast en je weet wie ik ben.” Uitspraken die me ooit raakten en die tegeltjes wijsheden werden.
Op twitter deelden mensen hun favoriete boek zonder tekst en uitleg, alleen de kaft is zichtbaar met een hashtag. Ik kreeg ook het verzoek om mijn boeken te delen en vond de boeken die bij mij horen en op verschillende plekken in mijn huis. Een voordeel van deze #bookcoverchallenge is dat ik weer weet welke boeken er in de kast en op de plank staan. Maar ook die ongelezen boeken .. zo van: lees me! lees me nou? en al tijden werd ik daar onrustig van. Boeken die ooit inspireerden tot ooit te gaan lezen en waar ik niks mee deed.

Ineens wist ik het, dat zijn geen inspiratieboeken dat zijn gewoon faalboeken!

Weinig boeken kocht ik de laatste jaren, las meer op mijn eReader, want ik heb toch al een boek en dat soort eigen gemaakte inpiratieloze wijsheden legde ik mezelf op. Het gevoel dat je er maar niet aan toekomt, dat je faalt in wat je met jezelf hebt afgesproken, daar word je ook hondsmoe van hoor.

Ik weet nog waar ik mijn boeken kocht en met wie en waarom of kreeg van lieve, attente, leuke, steunende en verrassende mensen. Nogmaals dank! Ook sommige gekregen boeken bleven ongelezen.
Bij een volgende ontmoeting hadden we meteen een gespreksonderwerp:  ‘goeie keus joh, heb je hm zelf ook gelezen of ik vond er niks aan, hoezo heb je hem aan mij gegeven, en wat vond je er zelf van?’ Boeken bespreken geeft namelijk weer hele andere en leuke gesprekken.

‘Boeken zijn een bezit wat je nooit wegdoet.” ‘Boeken vertellen wie je bent en zo kan je zien wie ik ben..” Wat een opgelegde last eigenlijk!

Dat faal gevoel werd bij het zien van die bij elkaar opgetelde twee meter ongelezen boeken heel sterk benadrukt. Dus weg ermee. Mijn huis uit. De bananendozen in en op naar nieuwe lezers. Ik kon ineens die boeken de rug toekeren, sommige hagelnieuw of jaren oud. Wat een bevrijding!

LEEN TROUWENS NOOIT JE FAVO BOEK UIT! want je krijgt ze zelden terug!
Die boeken die ik uitleende met liefde en in vertrouwen, waren mijn favoriete boeken. Juist voor het plezier, de verdieping, inzicht, humor, beschouwing of wat dan ook mocht je ze meenemen. En graag onbeschadigd retour!
Een paar gemiste boeken kocht ik opnieuw en staan weer op de plank, want na het lezen van die speciale boeken veranderde mijn kijk op de mensen om me heen en op mezelf in het bijzonder.

De zeven boeken deelde ik met de hashtag #bookcoverchallenge #favoboek #booksilove #boekeling Dank voor de uitnodiging Berna @berretje

De Drinker                                       Hans Fallada
Zout op mijn huid                       Benoite Groult
De ringband kookboekjes        Blue Band
Groot Indonesisch kookboek Bep Vuijk
Eva’s ontwaken                             Constance Beresford – Howe
Een hart van Prikkeldraad       Lisette Lewin
De gevangene                                Malika Oufkir
Het zwijgen van Maria Zachea  Judith Koelemeijer

Geinspireerd zal ik terugkomen in een andere blogpost (s) op een van deze boeken.