Waar is Pippa

Maar wie is Pippa? Zij is het beweeglijke poppetje van het www.prinsesbeatrixspierfonds.nl en ze legt heel goed uit wat een spier kan. Door haar hele lijf lopen elastiekjes. Die houden haar bij elkaar en zorgen dat ze kan staan, buigen en weer overeind kan komen. Dat kan je dus uitproberen. Pippa vindt het heel fijn om veel te kunnen bewegen. Zij doet dit al sinds augustus 2018 als model in een tv-reklame.

Maar als je haar teveel beweegt wordt haar elastiek slap en gaat het overeind komen veel moeilijker. Ze kan dan steeds minder bewegen, haar armen niet meer omhoog krijgen. De Like duim niet meer omhoog krijgen en niet meer staan en uiteindelijk kan ze niets meer.

Wil jij ook dat spierziekten (600) de wereld uit moeten, dan kan je meehelpen. Graag! Collecteren, statiegeldzuil bij je supermarkt claimen en dan de opbrengst naar het @spierfonds overmaken.

Je kunt doneren via internet en bij het doneren bijvoorbeeld de naam en het bezorgadres veranderen van Pippa. Een leuke verrassing bij de post (pakketje) voor je kind of voor je kleinkind-eren of naar wie je wil, op de balie van je praktijk.. op een nachtkastje, mee uit varen of op reis?! Pippa is ook een leuk sintenpiet schoencado ;-)

Bij elke donatie krijg je 1 Pippa toegestuurd!

Deel Pippa, zodat steeds meer mensen weten wie ze is en wat ze allemaal -nog- kan #waarispippa

Als je Pippa hebt ontvangen, zou je dan een foto van haar willen delen op social media #waarispippa Dan weten we waar ze zo al naar toe op reis is gegaan en hoe het met haar gaat?
Bij mij staat ze nu op de schoorsteen!

Zalm met Zachte Zuurkool

Wat een verrassing was dit recept om te lezen en vooral om op te eten. Het was in die week dat het hitte record sneuvelde. Dat Carpentras in Zuid-Frankrijk als heetste plaats ooit gemeten in Europa zelfs wereldnieuws werd.

Tijdens die snikhete dagen eind juni en begin juli waren wij op zomervakantie bij vrienden die wonen nabij Lyon. We aten heerlijke dingen, kookten zelf en lieten voor ons koken en dronken de bijhorende wijntjes en water, veel water.

Bij aankomst bleek dat zij rekening hadden gehouden met onze voorkeur voor KHA/Beperkt eten. Dit ZZZ gerecht zag er niet alleen mooi uit, dit gerecht rook heerlijk en het was ook zeer smakelijk.

Het recept komt uit het kookboek van de populaire Pascale Naessens*- PUUR2 –
Zalm met Zachte Zuurkool
Werktijd 15 minuten
Gaartijd 40 minuten

De uitgelekte zuurkool koken met ui, knolselderij en witte wijn. Heerlijk met de zoet-zoute saus van soja en balsamico waarin de zalm heel kort gebakken is.

Nodig:
500 gr. Zuurkool
1 grote UI
1 glas witte wijn
1/4 knolselderij
2 Zalmfilets
Balsamicoazijn
Sojasaus
Bieslook (voor de afwerking)

Hak de knolselderij en snij de ui grof en stoof ze gaar in flink wat olijfolie. Giet er een scheut water bij en zet een deksel op de pan, dat versnelt het kookproces.

Zuurkool is helemaal niet zo zuur als je het vocht eerst uit het zuurkoolzakje laat lopen, doe dat ondertussen.

Pureer de gare knolselderij met een stamper. Voeg de uitgeknepen zuurkool en de witte wijn toe en roer goed door. Zet het deksel op de pan en stoof 20 minuten op een laag vuur. Roer regelmatig en voeg olijfolie toe indien nodig.

Snijd de zalmfilets in tweeen.

Neem een koekenpan en giet herin een flinke scheut olijfolie, sojasaus en balsamicoazijn.
Laat dit even opkomen en bak hierin heel kort de zalmfilets, 1 minuut aan elke kant is voldoende.
Leg de zuurkool op het bord en schik de zalm erop.
Lepel de rest van de saus eronder.
Werk af met versnipperde bieslook

‘Beter eten is beter leven*

That’s what friends are for

Onderstaande bedankbrief ontving ik van de vrienden die op vakantie waren beroofd. Eerdere blogpost klik op deze link.

Lieve Marjanne en alle lieve mensen die een bijdrage hebben gedaan voor ons,

We zijn er helemaal verlegen onder en willen jullie heel erg bedanken voor jullie steun. Bij thuiskomst lag op onze tafel een kaartje met deze foto en een lieve tekst. Donderdagmiddag kwam Marjanne het geld brengen. Na echt een droomreis met ons gezin in Guatemala, ondanks de beroving kwamen we weer in de werkelijkheid terug. En dan voel je, je wel gedragen. Ik heb van Marjanne gehoord wat zij allemaal heeft gedaan om dit mogelijk te maken en dat ook zij overweldigd was van alle reacties. Heel bijzonder.

Ondanks alles was dit echt een droomreis. Wij zijn Kiki en Stijn gaan opzoeken in Guatemala en mochten drie en halve week met hen meereizen. We hebben echt van alles gedaan en gezien. We hebben een hike (wandeling) gemaakt van 50 km in 3 dagen. De wandeling van Xela naar Lake Attitlan. Een hele belevenis en ook best wel pittig. We wandelden met een grote groep van 27 mensen. De meesten rond de 20 en 30 jaar en vanuit de hele wereld. Ik voelde me weer helemaal jong. Prachtige natuur en hele fijne gesprekken. Tijdens onze hike merkten we hoe hecht ons gezin is. Heel fijn om mee te maken. Daarna hebben we uitgerust aan het Lake Attitlan, maar werd onze rust verstoord in een huisje wat wij hadden gehuurd aan het meer.

Midden in de nacht werden we in onze slaap overvallen door een dief die ook onze rugzak met alle belangrijke spullen geld en kleding had meegenomen. Het was zeker voor Marc en Lars een traumatische ervaring. Ze hebben nog geprobeerd om hem te pakken, maar gelukkig is dit niet gelukt. Hij had namelijk een groot mes bij zich. Nadat wij van de schik bekomen waren maakten we ons nieuwe plan en we besloten om onze vakantie door deze heftige ervaring niet te laten verpesten.

Gelukkig waren Kiki en Stijn niet beroofd en konden we geld van hun lenen om onze droomreis af te maken. De eigenaar van ons huisje was erg geschrokken, de bewaker was die avond naar een dorpsfeest geweest en was dus niet thuis. We hebben het vermoeden dat hij hier ook iets mee te maken heeft gehad. We zijn in ieder geval heel erg verwend door de eigenaar. Hij heeft ons een mooi alternatief gegeven en nadat wij alles hadden geregeld voor de noodpaspoorten en zijn verder gegaan met onze reis.
We zijn doorgereisd naar de jungle en hebben daar geslapen in hutjes. We hebben apen gezien, door grotten gezwommen, bergmeertjes bezocht, sinaasappels uit de boom gegeten, Tikal bezocht de grootste Mayastad die ze hebben teruggevonden, watervallen beklommen en onder gestaan. De jungle vanuit een kajak beleefd en prachtige gesprekken gehad met elkaar.

Kortom, het was een belevenis en wat is Guatemala een mooi land. De mensen zijn ook heel erg vriendelijk en we hebben ons eigenlijk nooit bedreigd gevoeld. Het is alleen handiger om geen vrij huisje te huren, daar hebben we weer veel van geleerd. Nogmaals heel hartelijk bedankt.

Dikke knuffel van Monique, Marc, Kiki, Stijn, Lars en Tess

Medemenselijkheid

Waar ik normaal het midden kan vinden en het nare nieuws terzijde kan schuiven, ben ik nu volop in mijn moederhart geraakt. Mijn norm van fatsoen is overschreden vanwege de berichtgeving over de vijftienjarige zoon van Femke Halsema, burgemeester van Amsterdam.

De reden is dat ik boos ben en niet begrijp hoe volwassen mensen te meer en eerdere glorie voor zichzelf bedenken om dit vergrijp op deze manier op de voorpagina te plaatsen. BAH.

Hierbij:
De vijftienjarige zoon van burgemeester Femke Halsema is vorige week opgepakt vanwege vandalisme, nader te beoordelen door politie.
Deze wetenschap is door een agent of door wie dan ook aan de Telegraaf doorgegeven. En die plaatst dat op de voorpagina en maakt er ook nog een internationale retweet van. BAH. Walgelijk!

Een jongen die met zijn vriend op “onderzoek” ging in een lege woonboot en dat mag niet en werd door de politie opgepakt.
Dat zijn moeder burgemeester is van Amsterdam weten wij nu, hij wist dat toen ook want het is zijn moeder!  

Wat mij raakt is de manier waarop verkrachters, moordenaars, Willem H.’s etc. en drugsrunners met een balk op hun ogen in het nieuws worden gebracht en met hun voornaam en eerste letter van achternaam. Omdat we het zo hebben afgesproken, want we wonen in Nederland en nu weten we zelfs waar dat 15 jarige kind woont. Schandalig.

En dan komen de voorbeelden van.. ‘Toen ik vijftien was’.. durfde ik nog niet eens belletje te trekken.. ‘Loser’ denk ik dan. Schijtlijster!”
&
Eelco Bosch van Rosenthal; die snel zijn tweet heeft verwijderd en reageerde op de tweet met en vraag van @lise Witteman: “mijn jeugdzonde toen ik 15 jaar was; Eelco “.. De Telegraaf rondbrengen..“
“Joh! lekker steunend voor de bezorgers die morgen de krant weer gaan bezorgen” maar voordat ik die tweet kon plaatsen had hij blijkbaar ingezien dat het niet past in dezen.

Het leed is al geleden:
Die jongen zal voor altijd gelinkt worden aan deze buitenissigheid en om hem zo te namen en shamen was niet nodig geweest. Gewoon niet nodig!

Dat zijn moeder nu van alles wordt verwenst en de gelijk willen hebbers alles opdiepen op google wat er te vinden is om hun reactie kracht bij te zetten; om te zeggen dat zijn moeder niet deugt. Ik word er onpasselijk van.

Deze jongen wordt geofferd door een landelijke krant en is hierdoor nog meer in het nieuws voor 17 miljoen mensen. Bah Bah Bah!

Ik ben moeder net als Femke en dan wil je dat het goed gaat met je kinderen, hoe oud ze ook zijn. En iedereen heeft een moeder welk beroep ze ook heeft uitgeoefend!

Wat doe jij als jouw zoon of dochter ….  ?
 #doeslief

Medemenselijkheid:
De moeder van Anne Faber die de moeder van Michael P. een hand op haar schouder legde bij het uitgaan van de rechtszaal.
Zo groots!

Ik hoorde het een journalist terloops zeggen en las het niet groot in de krant.

Daarom zeg ik het hier nog maar een keer! Zo’n gebaar, dat is groots!
.
Want hoe kon ze dat doen? zo intens verdrietig!
.
Dat raakt me!

Hart onder de riem

Vriendschap, is elkaar steunen en zelfs op vakantie op 10.000 km. dat moet toch lukken als het zich aandient!? Hoedan? Ik ging opzoek en vond een crowdfundpage via www.gofundme.com en maakte een pagina aan. Eerst als geheim/verrassing, maar dat is me niet gelukt en dat is niet erg. Echt een ‘Marjanne actie’ wordt gewaardeerd, super lief en ze voelen zich gesteund. ‘Niet nodig, wij redden ons met z’n zessen’ whappte vriendin , ik kon haar geruststellen; ‘voor mij zou je het ook doen’!
Dat mijn spontane initiatief zo zou worden opgepakt / omarmd had ik nooit kunnen voordenken. Dat ik met hulp van mn vrienden op De Sociale Media en zeker mijn IRL friends en vrienden van hen zo gesteund zou worden.. Dank voor het vertrouwen. Op de site en hieronder is mijn verhaal en/op de doneersite terug te lezen:

Elkaar omarmen in tijden van nood;

Onze vrienden Marc en Monique wilden, met het hele gezin, met z’n zessen een gezamelijke vakantie beleven. In de voetsporen van hun oudste dochter Kiki die met haar vriend Stijn een jaar in Zuid Amerika heeft gewoond/gereisd. Op avontuur met elkaar.

Na een week daar zijn ze tijdens hun slaap overvallen en erg gedupeerd vanwege diefstal van rugzakken, paspoorten, geld, telefoons etc. Dat is niet het avontuur wat ze wilden meemaken. Zelfs wij schrokken op 10.000 km. afstand en wilden graag helpen..  maar hoe doe je dat? 

Gelukkig hebben ze geen persoonlijk letsel opgelopen, wel veel gedoe (ken de ins en outs nog niet). Met hulp van de politie die hen hielp naar de NL-ambassade kunnen ze mogelijk over twee weken met een nieuw paspoort terug naar NL. Al met al zijn ze van slag en de geplande route hebben ze moeten veranderen. Ze hebben elkaar en ons op afstand (ze weten van mijn actie).
Met de gedachte ‘zij zouden ons ook helpen’ maakte ik deze pagina aan. 

Dit avontuur zullen ze nooit meer vergeten en hopelijk ook niet dat hun vrienden en daar weer vrienden van en buren en kennissen meehelpen de ellende te verzachten. .. . 
Niets moet en alles mag. Net zoals ik dit spontaan verzonnen heb zonder overleg met hen of anderen en ik heb geen ‘collega’s. De reacties op mijn initatief worden omarmd en daar word ik dan wel verlegen van. Lief! 

Een van de dingen waarvoor je een reisverzekering afsluit is juist tegen verlies en ongemak en komt dat op je pad dan is de steun vanaf het thuisfront ervaren wel erg fijn. Tenminste ik zou er blij van worden! 

Ik weet uit ervaring dat een reisverzekering niet alles vergoed en dat niemand van hen om geld heeft gevraagd. Het is mijn initiatief en hoe ik de opbrengst aan hen ga aanbieden dat weet ik nog niet, daar heb ik toen niet over nagedacht… Wel dat ik iedereen op de hoogte zal brengen. Gelukkig blijven ze nog even voor nieuwe ideeen en initiatieven. 

In iedergeval hoop ik dat *wij ze kunnen verrassen in deze ondersteuning en onze omarming een schrale troost mag zijn bij thuiskomst in NL.

Als je wil meehelpen ben je natuurlijk van harte welkom. Iets, anoniem, met naam.. Niets. Gelukkig mag je het helemaal zelf weten, zoals ik ook dit heb opgezet, zonder overleg met ‘collega’s. 

Sowieso, heel hartelijk bedankt voor al die betrokken reacties via mail, whapp. IRL
en HIER op de doneersite zijn ook de reacties te lezen!

of zelf even knippen en plakken: https://www.doneeractie.nl/steun-aan-marc-monique-and-kids/-37229