Delen en verdelen

Met uw spullen kunnen wij een container vullen; Een slogan die werd ingezet bij de zoektocht naar goede, gebruikte spullen voor een project in Zuid-Afrika, Paarl. Voor The ChilderenofPaarl en scholen en ziekenhuizen daar in de buurt. Al deze avonturen, en onze hulp is te lezen op de verouderde site www.container.waarbenjij.nu .  In 2006 begonnen we met het verzamelproject en drie jaar achtereen ging er een volle container richting Paarl. Het project bestaat nog steeds en wordt door velen nog steeds ondersteund. Geweldig!

Oproep
In 2014 zag ik een oproep voor uitgeprocedeerde asielzoekers die, in Amsterdam in de vluchtkerk, winter-kleding en nog meer ondersteuning nodig hadden. Binnen 24 uur ging er een auto vol kleding, schoenen, ondergoed in alle maten en soorten naar toe. Super. Dat deed mijn deel hart weer sneller slaan. Wederom werden mijn kasten leeg gehaald en ik gaf het mee. ^F. miste een jaar later, zijn hardloop schoenen. Ach, zo hard liep hij toch niet meer. Fysiek ben ik niet meer in staat om me in te zetten voor grote inzamelingen. Ik doe wat ik wel kan en dus ook weer vandaag, planning en agenda aan de kant… and Go!

AHOS sept.07 002De wereld is veranderd, en dat is voelbaar en op de televisie zichtbaar. Ik lijk wel in een emotionele bui te blijven hangen, als ik al die ellende voorbij zie komen. Al die mensen die op zoek zijn naar veiligheid en warmte en vrijheid. Al die mensen die uit een oorlogsgebied komen en een veilige plek zoeken.

Ik zoek op mijn manier uitvluchten en zet het schrijnende nieuws niet aan. Zap me suf en maak gebruik van Netflix of zet een muziekje aan of gewoon helemaal Niks.

Vrijheid: Een keuze hebben en kunnen maken, dat is wat het is voor mij, dat is vrijheid!

Dan zie ik een oproep op Facebook en twitter om kleding en bij voorkeur mannen schoenen te brengen bij een sorteerpunt in Utrecht? Deze oproep deelde  ik op FB. en de reacties zie ik binnenkomen. Nice. Ik kan iets doen, zichtbaar bijdragen.

Afgelopen winter kocht ik geen nieuwe winterkleding, want ik zat veel binnen in mijn pyama / huispak, vanwege de operaties en opkalefateren. Zodoende was ik ook heel ‘zuinig’ op mijn aangepaste laarzen. Zo liep ik met mijn aangepaste zolen in mijn winterlaarzen/*pantoffels.  Als hobby verkocht ik ook ooit merkkleding via Marktplaats. Daar heb ik nog geen zin in, weggeven past mij beter.
Sinds gisteren schijnt het bitter koud te zijn, dus mijn strooptocht in onze kasten is begonnen. Ik ga zo de zakken brengen, bij het inzamelingspunt voor de groep vluchtelingen, tegenover de nieuwe Moskee, Kanaalstraat 36 in Utreacht. 

Er zijn veel plaatsen waar je je kleding en of schoenen waar je zelf op uitgekeken bent naar toe kunt brengen. Ook meteen een oproep aan degene die dit leest en toch wel eens iets weggooit in de kliko uit gemak, zich de volgende keer bedenkt en het deelt. Ook de dak-en thuislozen moeten we niet vergeten en/of de kledingbank of Dress for Succes of aan hen die het financieel heel lastig hebben. Dat is delen, voor mij.

Wat voor jou oud en versleten is, kan voor een ander zo waardevol zijn. Want, wat zijn wij verwend… !

Het gaat zoveel makkelijker om je kasten bewust te legen, als je weet dat je een ander er ook nog blij mee kunt maken. Gebruiksgoederen. kleding en schoenen weg doen en te geven aan hen die het nodig hebben. Ik kan fysiek niet veel, maar dit wel. Dit delen! Ik reed langs een paar adressen om de herenschoenen en andere kleding op te halen en bij het afgifte punt weer af te leveren.

Op veel plaatsen in Nederland / België kan je goederen afgeven. Morgen kan dat ook of overmorgen. De vluchtelingen blijven tenslotte! Wij willen in ieder geval dat ze het warm hebben en zich welkom voelen, na zo een barre tocht! Veiligheid.

sneeuw koudWinterkleding:
Schoenen en sokken, mutsen bv. oranje Unox, sjaals en schoenen gaan zeker in de zakken. Riemen, hoeveel kan een mens in z’n kast laten liggen en nooit gebruiken.
Een te grote broek, past toch beter met riem, dan geen lange broek.
Beter op een maat te grote schoenen kunnen lopen, dan op je Turkse of Syrische slippers met deze kou.
Ondergoed is ook hard nodig! Tweedehands ondergoed lijkt niet fris, maar gewassen ruikt het wel fris!

Op de Koningsweg 2 in Utrecht is het Rode Kruisgebouw, daar kan je elke dag kleding en dekens afgeven. Gewoon voor de deur parkeren, dus net zo handig om het daar af te geven.

 

Vader en dochter

Deze titel sprak me aan en verder had ik geen herkenning van de naam van de schrijfster Hendrickje Spoor. Gelukkig gaf ik mezelf de kans om aan dit boek te beginnen en las Vader en Dochter in één adem uit, gegrepen door haar schrijfstijl. Dit boek pakte me bij alles en ik kon Hendrickje nog niet googelen, want we genoten een heerlijke wifiloze vakantie! Ik kwam Vader en dochter tegen in de vakantiebieb:  boeken lezen, zitten, liggen en zitten, liggen en lezen, dat is vakantie!

Dit boek lezen waren mijn levensuren meer dan waard.

Ik laat me wel vaker verrassen door nieuwe titels en schrijvers, maar als het me niet grijpt dan gaat tie dicht en retour naar uitlener of terug op de plank of  verdwijnt in mijn E-book prullenbak.

Eenmaal thuis las ik haar biografie op google, want Hendrickje intrigeert me.

In dit boek; Vader & Dochter las ik mooie zinnen waar ik blij van werd. Wat een inhoud ook. Zij is opgegroeid in een wereld die ik niet ken. De hoeveelheid literatuur en geschiedenis welke zij met de paplepel binnen krijgt is veel en kleurrijk. Dit herken ik totaal niet uit mijn opvoeding. Ik lees hoe zij en haar artistieke, inspirerende ouders hun leven leefden en ik leef mee.

Hendrickje woonde in Amsterdam, New York, Leiden, Den Haag en Parijs en in andere plaatsen. Ze woont en werkt al jaren in France, het land waar ze op haar zesde jaar verliefd op werd.

Door het lezen van dit boek ging er een andere wereld voor me open, want veel schrijvers en citaten worden aangehaald, ver van mijn eigen belevingswereld. Ze correspondeert en belt, reist en leeft met haar vader, deze herinneringen en brieven zijn prachtig aan elkaar verbonden. Ze somt citaten op en vult haar vader aan en daagt hem uit.….. Ze spreekt een taal die ik niet spreek en toch herken.

Ik herken de universele dingen; op zoek naar erkenning, je gewaardeerd en veilig voelen. Vertrouwen op anderen en controle is altijd beter. Vertrouw op jezelf: Het is jouw keuze en die is goed!

Een licht verdrietige stemming kwam er over me heen tijdens het lezen, want er is zoveel om over na te denken van wat zij heeft geschreven. Ik ben nieuwsgierig en verslind door de tijd heen geschreven herinneringen aan haar jeugd en leven. Haar inspiratiebronnen. Haar loyaliteit. Het verbonden blijven voelen met haar familie en liefdes. Keuzes. Het leven met zichzelf, haar moeder, vader, broertje en andere kinderen van haar vader.

Dat Hendrickje (1963) boeken schrijft en dat ik haar heb ontdekt, daar ben ik super blij mee. Dat ik dit boek heb gelezen, voelt als een verrijking. Ik ben geraakt en nu weer thuis ook vol bewondering over haar biografie. Openhartig. Ontroerend, geestig en bijzonder in veel opzichten!

Als ik ooit een Best genoten boekenlijst ga maken, komt dit boek met stip binnen op Twee.

Het geheugen is als een hond die hier en daar gaat liggen. Die ligplaatsen herinner je je, de wandeling ben je vergeten. Hoe ouder je wordt hoe minder van die plekken je nog kunt terughalen uit je rammelende geheugen en je hebt al gauw de neiging de verloren gegane wandeling in te vullen met allerlei fantasieën, verfraaiingen, leugenachtige zijsprongen of onbenullige details.  (Cees Nooteboom)

Dit prachtige citaat is te lezen op de eerste bladzijde van het boek Vader en Dochter  geschreven door Hendrickje Spoor.. 

 

 

Wifiloze leesvakantie in Zweden

Mijn criminele geest werkte op volle toeren toen ik op de Stena Line het personeel met elkaar hoorde praten; Welk complot is er gesmeed en tegen wie? Ik zag alleen meisjes met blauwe ogen en super blond lang haar. Wat lijken ze op elkaar als ze bij elkaar staan, totdat ze aan het werk gaan. Op zo’n boot zijn er meer dan genoeg ingrediënten voorhanden voor een thriller. Prima manier om te reizen naar een land waar de lucht blauwer is en de wolken witter dan wit en het licht glashelder.

De honderd jarige die uit het raam klom:
Dit boek van de Zweedse schrijver Jonas Jonasson moest ik lezen dan op deze Zweedse vakantie. Ik werd meegenomen in de wereld van Allan: de hoofdpersoon die de viering van zijn honderdste jaardag niet mee wilde maken en zijn verzorgingshuis uitliep. 

Vanaf het moment dat we de boot verlieten, regende het in Gotenborg. Met de ruitenwissers op volle kracht en mede door onze vermoeidheid misten we na 3,5 uur autorijden onze afslag naar ons vakantiehuis. Lekker in de wegenatlas zitten lezen zal ik maar zeggen. Na onze eerste nacht, genoten we ons ontbijt onder een strak blauwe lucht en dat bleef zo.. nou ja, af en toe een spierwitte wolk… voor het contrast.

Allan.
Sommige plaatsnamen in het boek herken ik; Orebro, Nora, Karlstad, want het verhaal speelt zich af in de omgeving waar ons vakantiehuis staat. Blauwe bus ZwedenDe bus waar Allan instapt is herkenbaar.

Het boek begint op de honderdste jaardag van Allan en er volgt een mooie bloemlezing over zijn reis over de wereld. Dat ik een regelmatig een Oja.. geschiedenis moment beleefde! Allans levensverhaal, die met wel hele grote stappen de wereldgeschiedenis blijmoedig door stapt en drinkt. De tweede wereldoorlog, de koude oorlog met de wereldleiders van 1936 tot Poetin worden bij naam genoemd en een likeur of koffie meegedronken. Allan is De Held!

Het boek doet me een beetje denken aan de eerste keer dat ik The World According to Garp van John Irving las. Absurdistisch. Zo ver van mijn werkelijkheid. Zulke bijzondere karakters en boeiend.
Alhoewel, dit #100jarige boek is vele malen lichtvoetiger dan het boek van Irving zo’n dertig jaar geleden.

Het schorriemorrie trap je op zo’n Lorrie, welk als vervoersmiddel wordt gebruikt in het avontuur waar Allen instapt zonder zijn schoenen. De eerste keer dat we in Zweden waren, alweer 10 jr. geleden, trapten de mannen zich suf. Voor de toen 16 jarige zoon met lange benen was het zwaar, lorries uit het jaar nul en moeders met overgewicht over het spoor zien krijgen. Op de spoorlijn fiets je zolang je zelf wilt … het wordt dezelfde weg wel terug in ieder geval, langs bomen, meren en tuinen. Onderweg moet je stoppen met fietsen als je een medespoor gebruiker tegenkomt en dat gevaarte van de rails afhalen en terugzetten. Trouwens, geen Zweed te zien op zo’n lorrie!

HolmenKom je iemand tegen in Zweden dan zeg je Hej, Hej of Hai Hai en bij het weggaan zeg je Hedo of Tag!
In Allens wereld wordt trouwens niemand zo begroet en er wordt zeker geen gedag gezegd.

Herkenbaar uit de Zweedse series worden ook in dit boek weinig woorden gebruikt om een misdaad op te lossen. Een naïef en veronderstellend vermogen is zichtbaar, dat maakt het boek luchtig.

Hulpmiddelen:
We bezochten verschillende plaatsen en ik voelde me overal thuis. Veel Zweden lopen met hulp van  prachtige rode rollators met grote banden, nog net geen sneeuwbanden, met of zonder metallic lak. Er werd dus niet jaloers gekeken naar mijn snelle, zwarte lichtgewicht versie, die makkelijk beweegt. Dat Zweden als land een zorgstaat is, is opvallend zichtbaar op straat en terrassen. Zichtbare beperkingen. Ik ben wel benieuwd of dezelfde mensen ook zo zichtbaar zijn als er een meter sneeuw ligt?

We kwamen tot rust in een wifiloze vakantie met veertien dagen een strak blauwe lucht en veel zonuren. De trend is gezet: wifiloos! wat was dat heerlijk! Mijn vitamine D. spiegel zal nu op peil moeten zijn?!

Laatste post op mijn IPhone kwam binnen toen we de boot opreden die ons de volgende ochtend in Goteborg zou afzetten. Nadat we 14 dagen later Nederland inreden, werden mijn social media meldingen en mooie foto’s weer zichtbaar.

Het was nog meer duidelijk dat ik een zeer goede vakantie had gehad. Een trend is gezet! WIFILOOS!

De Tour de France 2015

Met een snelheid waar zelfs de camera volgmotor soms moeite mee heeft, scheuren de wielrenners de bergen af. Ik kijk elke dag naar dit wonderlijke spektakel en dit jaar beleef ik de Tour de France met nog meer belangstelling. Vol bewondering kijk ik naar die gezonde spieren die krachtig de pedalen rondtrappen. En het enthousiasme en doorzettingsvermogen waarmee deze uitdaging wordt aangegaan. Wat een zichtbare spiersport. Mooie mannen: alles wat ik niet heb en niet kan. Het blijkt een levensgevaarlijke sport, gezien de valpartijen. Je hebt een fenomenale stuurkunst nodig om overeind te blijven en mazzel.

C’est la Vie.
Zichtbaar zijn de prachtige steden en departementen waar ik mooie herinneringen aan heb. Leuk om zo naar de tv te kijken. Deze Tour de France #TDF-route 2015 kwam door steden waar ik ooit ben geweest, prachtige opnames vanuit de helikopter; Over Nederland. Ze fietsen op wegen waar ik ooit heb gereden tijdens onze vele vakanties in Frankrijk. The High Lights, de bergen, de cols, maar niet op de fiets.

Le Grand Depart in Utrecht op 4 juli. Meteen ook de dag waar wij werden aangeraden om thuis te blijven, vanwege de hitte. 41 graden zou het worden in Utrecht, bij de start. Je vooral niet inspannen en veel water te drinken. Wij gingen op de fiets naar Utrecht, een mooier doel om even uit te waaien was er die dag niet. De eerste keer dit jaar naar de stad op de fiets. Ik genoot van de vrolijke mensen en de Samba Sabor band trommelde in de kolkende hitte de vlaggetjes naar beneden. foto 2

Het blijft heerlijk om mensen te bekijken op een van de vele terrassen die de stad rijk is. Vrolijkheid was voelbaar en sommigen hadden een geel item in kleding en of haar. De bruggen en lantaarnpalen waren versierd met bakken die vol stonden met gele en witte bloemen. De Dom bleek ‘s avonds prachtig verlicht. Utrecht werd in het zonnetje gezet zagen we later op de televisie.

Zondag 5 juli stonden we langs de #TDF route in onze achtertuin, om het peloton voorbij te zien komen en het reclamecircus. Ik hoorde een gesprek tussen een meisje met een opgewonden stem van een blij meisje van ca. tien jaar: “Pappp een TDF-capje en een t-shirt kost maar € 20,00.
Haar vader reageerde bars: “wat?” “zijn ze gek geworden?” “Dat is 44,00 gulden!”
“Nee pap, het is twintig euro” zei ze dapper.
“Voor jou pap dan het t-shirt en ik de cap? dan heb..be ..n. we … alleb.. …”
“Nee” zei de vader “ik ga geen vierenveertig gulden uitgeven voor die rommel”.
Het meisje viel stil en zocht daarna weer contact met haar vader: “vierenveertig gulden?” vroeg ze hem en haar vader legde geduldig uit dat dat heel veel geld is.

Een vader van nog geen veertig jaar oud, die denkt in guldens. Ik kon het niet laten: “meneer rekent u alle bedragen om naar guldens?” “Ja.. Mevrouw” zei hij beleefd. “Oh, maar we betalen al jaren alles met euro’s”, zei ik benepen. “Mevrouw, u heeft geen flauw idee, hoe duur het leven is geworden sinds we de euro gebruiken!” zei hij tegen mij.

De generatiekloof was hoorbaar en niet alleen door het Utregse accent.

Ik hoop voor het meisje dat ze de weigering van haar vader net zo snel is vergeten als het peloton ons passeerden..

 

Je ♥ De Tour de France! De Dom

Jaardag en verjaren.

Barbie turns 50 en met Hotter than my daughter blonde staartjes op d’r hoofd en met een peuk en een schaal popcorn zit ze met hangtieten en hangbuik op een rode bank, blij te zijn. Ze draagt nog steeds dezelfde schoenmaat en hoogte van de hak. Hilarisch! haar fotobehang is van een wietplant! weer helemaal hip.Barbie

skipper 1Barbie was een must have in mijn jeugd. Skipper het enige echte zusje van Barbie kreeg ik op mijn negende verjaardag en was er super blij mee. Ze ligt nu in een doos met een Te kort geknipte pony, in haar originele kleding, maar ook in jurkjes welke mijn moeder heeft gebreid of zijn ze gebreid door tante Marie die niet mijn echte tante was, maar een buurvrouw. In mijn kinderjaren werd al een buurvrouw en over huis kwam al snel tante genoemd.

Geen leesclubje, maar een breiclubje. Back to the sixties.

Dat ik 18 juli als mijn geboortedag niet zal vergeten, werd duidelijk toen ik mijn mail opende! Veel herinneringen en mooie wensen en kaarten en ♥  Ook van mijn kapper, de garage en Albert Heijn ontvang ik feestmail; Ik kan mijn boodschappen gratis afhalen via pick up, korting op mijn slingers en ijsjes en patatjes! “Want het is uw verjaardag!” Ga ik binnen een maand voor of na 18 juli naar de kapper, dan krijg ik een presentje. Ga ik naar mijn garage dan kom ik aanmerking voor een gratis zomerbeurt.

Omdat ik ouder dan Barbie ben, is deze geheugensteun super handig. Dank!

Negenenvijftig jaar word ik dit jaar, net zo oud als mijn vader is geworden. We hebben al vaak het glas geheven de afgelopen maanden, geproost op mijn gezondheid en op die van jullie.. Een mooie dag om te herdenken dat mij het leven is geschonken en dat er een toekomst voor me ligt.

We gaan er aandacht aan schenken en goed om te weten dat ik niet word vergeten! PROOST!

 

mandela day

Ook is 18 juli de geboortedag van Nelson Mandela!
De inzet voor deze dag om iets voor een ander te doen vindt in Paarl Zuid-Afrika plaats bij de ChildrenofPaarl.
www.childrenofpaarl.com
Baie Dankie!