Slalommen

Het was geweldig, veel beter dan een zomervakantie en je bent de hele dag buiten“. De enthousiaste verhalen over skiën konden mij niet overhalen. De bruinverbrande gezichten en handen in contrast bij de witte uniformen, dat was wel een mooi gezicht. Ik was niet jaloers. Het was duidelijk. Skiën kan ik niet, rennen, hurken kon ik ook al niet, laat staan op wintersport gaan. In mijn jonge jaren viel ik regelmatig en scheurde/kneusde dan een enkel, pols, duim, elleboog en of schouder en kon ik mijn werk niet verrichten.
Mijn hoofdverpleegkundige op het AZL/neurologie tegenwoordig LUMC, Leiden (1979): “zolang jij hier op de dienstlijst staat, verbied ik het je om op wintersport te gaan!“.

Wintersport
Wat hadden wij deze vorm van vakantie vieren ook graag aan onze kinderen meegegeven. Lekker buiten met elkaar bewegen en plezier beleven. Het klinkt gewoon ook  stoer en sportief: “Wij gaan op wintersport“.
Onze kinderen beleefden hun ski-ervaring met hun middelbare schoolklas; Voor de één bleek een dagje naar Winterberg (D.) genoeg, voor de ander smaakte het naar meer na deze wintersport-kennismaking nabij Berlijn of was het Krakow?

Vakantie
Met een groep vriendinnen ging ik in maart 2005 mee naar hun wintersport plek in Frankrijk. We reden om de beurt en kwamen in een prachtige omgeving aan: Mont Geneve. Wel handig dat ik mee was, zou gaan passen op de jassen en de tassen bovenop die berg als zij met elkaar gingen skiën.
Ik prikte mezelf een weg door de sneeuw met  2 nordic walking stokken en zat ook voor het eerst in een Skilift met hoogtevrees. Doodeng, maar geweldig, verplicht kijken om me heen en wat heb ik genoten van het prachtige uitzicht. Ik kwam overal, behalve op de latten.
Het was een geweldige week, zo blij dat ik mee ben gegaan. Wat een pret heb ik gehad en genoten van mijn skiënde vriendinnen.

Slalom
Dat ik om mijn pijnpunt-en heen kan kletsen is algemeen bekend. Ik deed jaren lang mijn best om mijn zorgen en het verdriet daarover niet te delen, want zeuren wil ik niet. Ik wil geen zeur zijn, omdat ik altijd wel iets mankeer en of herstellende was.
Elke keer melden dat mijn agenda altijd is gevuld met een bezoek aan een poli: voor een behandeling, onderzoek en uitslag, komt me m’n neus uit..

Een optimistische kijk op het leven, kenmerkt mij en dat hou ik graag zo.

Ik slalom zoveel mogelijk overal omheen om mezelf staande te houden en ik geef graag aandacht aan hen die me lief zijn en help hen waar het nodig is.
Waarom? Omdat ik daar juist wel energie van krijg. Niet klagen maar dragen. Zinnen verzetten.

Zolang we het over jou hebben, hoef ik het niet over mezelf te hebben!

One comment

Geef een reactie