Darmkanker

Vanaf het eerste consult bij de huisarts waarin ik meldde “Oja, ik heb ook nog bloed bij mijn ontlasting” tot aan de diagnose darmkanker en het verloop van de behandelingen is hier op deze blog te lezen. Door het opkalefateren kreeg ik een nieuwe kijk op herstellen en het leven.

De sigmoïdtumor is 12 november ’14 operatief verwijderd en een tumor wat een uitzaaiing bleek in mijn rechterlong werd op 15 februari 2015 weg geopereerd.

Hoe die daar is gekomen en waar de rest is gebleven zal de komende jaren mogelijk gaan blijken!? Bij de mri’s en scans zal een tumor zichtbaar worden als er 6 kankercellen elkaar hebben gevonden en oplichten door de contrastvloeistof. Afhankelijk waar die tumor dan zichtbaar zal zijn, is alleen een operatie op die plek mogelijk mits zij erbij kunnen en ik dat wil.

Geen chemo, geen bestraling… want ik had al een uitzaaiing in m’n rechterlong! De bron eruit halen en controles ondergaan dat is mijn behandeling.
Chemo blijkt preventief in dit darmkanker protocol mits je nog geen uitzaaiing hebt.

Dan is het maart 2016 en het blijkt tijdens een coloscopie dat ik nog steeds veel poliepen in mijn darmen heb, ook in de overgang van dunne- naar dikke darm.

De maagdarmlever arts/coloscopist van febr. ’16 zag dat dus in mijn status staan en is daarna wel tot actie overgegaan en mijn dossier werd weer geopend en aangeboden bij zijn collega’s als misdiagnose. Dat werd mij in tijdens een onverwacht telefoontje meegedeeld.  Maart 2016 heel verdrietig en boos was ik toen. Maja.. gebeurd is gebeurd.. pffft.

In september 2014 bleek bij het eerste onderzoek deze hoeveelheid aan poliepen al gesignaleerd. Tijdens de operatie in november 2014 heeft toen niemand zich daarvoor verantwoordelijk gevoeld om actie te ondernemen: De wond werd gedicht en mijn dossier dichtgeslagen…  Daardoor bleef een juiste vervolg behandeling achterwege en dat gaf dus in 2016 heel veel ruis en onrust en volle agenda’s met voelbare onmacht, verdriet en boosheid.

Al met al moeten de poliepen, ook bij de overgang van de dunne naar de dikke darm, worden verwijderd totdat ze weg zijn! Dat deed uiteindelijk de professor zelf in 2016, 2017 en 2018 drie x per jaar en de allerlaatste keer was in febr. 2019! https://www.overhaar.nl/ode-aan-mijn-huisarts/

Al die keren onderging ik deze behandeling/coloscopie onder verdoving dmv propofol/narcosemiddel.. en was daarna een week niet in mijn gewone doen. Het langzame herstel heeft weer te maken met mijn spierziekte FSHD, minder spieren hebben, herstellen kost veel energie en ik heb al niet zoveel.

Het duurt twee jaar eer poliepen tot tumoren uitgroeien, dit ter geruststelling!


#bedanktdokter Update 19 02 2019

PLAMOBIEL ARTS

%d bloggers liken dit: