nav-left cat-right
cat-right

De scherf is nog heel

Een praktisch souvenir meenemen blijkt een leuk anker om mijn uitstapjes en vakanties te duiden. De mooie, blauwe waterkan die ik kocht tijdens onze eerste gezinsvakantie in 1992 in Frankrijk, is gesneuveld. De gewoonte om tijdens je eten wijn en of water te drinken, was en is heel gewoon, wij zijn vanaf dat moment dat ook gaan doen.

In ’92 gingen we naar de Drome: een streek boven de Provence. Het doel was een ANWB-camping in Recoubeau-Jansac bovenop een berg en ook het eerste jaar van de Franse eigenaars op camping: Le Couriou. Na een overnachting in Nuits St. George over de Route du Soleil zonder airco en cruise control kwamen we, met de wegenkaart op schoot, via de D164 bezweet aan op de van te voren geboekte camping. Een donkerrode Citroen BX met trekhaak, waar een aanhangwagentje aanhing met ons hele hebben en houden, was toen onze auto.

De Albatros tent van speciaal katoen en een vast grondzeil was super handig en stoer. Een heuse De Waard, maar loodzwaar eigenlijk kon je hem in je eentje niet tillen en je was uren bezig om hem op te zetten. Een plunjebaal vol en deze nam ook heel veel ruimte in op zolder. Ik begrijp heel goed waarom er opgooi- en opblaastenten zijn uitgevonden. Die Albatros tent heeft wel 32 haringen/spijkers rondom en voor het grondzeil een zelfde aantal, die je na het afbreken ook allemaal weer schoon moest maken. Je kon wel rechtop staan in die stormvaste tent, alleen in het midden bij de vaste paal. Het was een vooruitgang toentertijd.

De wekelijkse Provençaalse markt in Die werd bezocht en een geroosterd kippetje uit zo’n kippetjes kar ging mee naar de camping, dat was lekker en leuk en hoorde zo bij vakantie vieren. Grote rode vleestomaten waren daar heerlijk om te zien en te eten, ook zagen we een courgette.. daar hadden we nooit eerder van gehoord, laat staan geproefd. Het blijft na al die jaren toch een laffe smaak te hebben, het is eigenlijk een droge komkommer, maar een goede vulling om een heerlijk soepie te kunnen worden. Provençaalse kruiden ontbreken sinds die tijd niet in de keukenlade en gerechten, zoals in b.v. de vissoep of ratatouille en pastasaus en .. die kruiden kunnen bijna door elk recept. Het ruikt ook zo lekker.

Op die markt kocht ik de mooie blauwe waterkan, die paste bij het Provençaals tafelkleed met een zonnige gele ondergrond met olijventakjes en afgezoomd met blauwe biasband rand. Bijpassende katoenen servetten dat is wat rest, maakte het geheel af.
Vanochtend tikte ik met de kan tegen de kraan aan en er sprong een scherf af, jammer, heel jammer.

De herinnering aan die eerste keer in France met de kinderen zit vast aan deze nu kapotte waterkan, en de scherf is nog heel en er is een blog over een waterkan!waterkan met scherf en glazen

Feest bij concert Rod Stewart
Zegt ook HOI

8 reacties aan “De scherf is nog heel”

  1. Anneke48 schreef:

    Hoi Marjanne,
    Mooi schrijf je, na onze fietsvakantie hoop ik je te volgen. Even wachten om te veel berichten te sparen. Veel plezier met schrijven!
    Warme groet,
    Anneke

  2. Margo schreef:

    Kannetjes zijn mijn eerste liefde. Heel wat vakanties leverde een nieuw kannetje op voor de verzameling. Ik geloof dat ik wel drie van deze blauwe heb… Rare overdaad die alleen op feestjes van pas komt. Voor dagelijks gebruik aan tafel gebruiken we een roestvrijstalen kan zonder fratsen.
    Leuk om en bij je in de tent te staan. Al die haringen….

    • Marjanne schreef:

      Gezellig dat je even binnenstapte tijdens je trip opzoek naar nog een kan. In de schuur zag ik een gevulde haringen/spijkerzak van een oude spijkerbroek gemaakt. Dat is pas rare overdaad, als je geen tent meer hebt.
      Ik heb er ook niks aan tijdens een feestje… Ruilen tegen een waterkan?

  3. gewoonhiltje schreef:

    De kapotte waterkan heeft weer een mooi blog opgeleverd.
    Ik hoop dat je naast de herinneringen en gelukkig heb ik de foto’s nog, nog een nieuwe kan op de kop weet te tikken om het tafelritueel weer compleet te maken. Misschien op een rommelmarkt en anders terug naar Frankrijk.
    Vive la France :)

    • Marjanne schreef:

      Terug naar Frankrijk is een goed idee en staat met potlood in de agenda. Het was alweer twee jaar geleden…. dat we daar waren, bij vrienden nabij Lyon en dan is het leuk om een nieuw souvenir te vinden. Als het lukt, laat ik het je zien!

  4. Paula schreef:

    Mooi verhaal, leuk geschreven.
    Columniste gezocht?? Wie?

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: