nav-left cat-right
cat-right

Ontslag na Vats ingreep #19

Waar ik gisteren nog *vastlag aan de blaascatheter, zit ik nu thuis achter mijn eigen pc. Met wapperende jaspanden ben ik vanuit het ziekenhuis vertrokken, want ik wil lekker slapen in mijn eigen bed. Ontlast en in staat om mezelf te verzorgen, liep ik de gang een paar keer over en voelde dat het goed was. Sputum is niet aanwezig, moet wel af en toe hoesten en met een Studentikoos raspje in mijn stem is te horen en ook dat ik kortademig ben.

Dit komt allemaal goed.. is mij verzekerd.

Vanmiddag kreeg ik bezoek van ChantalB. waar ik al vele malen contact mee had, via twitter, maar nooit live zag. Zij bracht mij Tony choco, de pure variant. Zij zat in winterjas en ik in mijn nachtpon en legging. DeMan kwam uit zijn werk bij mij langs en trof ons beiden op de gang bij de lift. De praktische haalbaarheid om mij die dag er na op te halen, hoe laat enzo bespraken we met elkaar, totdat DeMan zei: “Waarom kom je nu al niet mee?” Dat was nou eens goed plan!

Ik zocht de zaalarts op en vroeg aan hem wat de meerwaarde zou zijn om nog een nacht te blijven? ‘nou niks, een administratieve handeling.’  om mijn verzoek kracht bij te zetten meldde ik alvast dat ik geen thuis-/nazorg nodig heb en geen medicatie gebruik. Na overleg met zijn supervisor gaf de arts toestemming. Yeah! en met vliegend vaandel en bloedstollende rotgang waren we precies om 19.00 uur thuis!

Zo ook mijn buurvrouw op zaal: Henriette. Verantwoord? echt wel! Afspraak voor de uitslag van de labonderzoeken volgt.

Als er ooit een programma voor chronisch verdrietige, getroffen en verontwaardigde mensen wordt opgenomen… ik weet al twee hoofdrolspelers; De mannen die bij ons op zaal lagen. Ik heb hen gebruikt om mijn ontslagaanvraag kracht bij te zetten. Met hun negatieve levensinstelling zorgden deze mannen er wel voor dat ik nu al thuis ben. Dat ze bang waren, snap ik wel.

Dat ze het niet kunnen uiten ook, ik heb overal begrip voor. Maar voor mezelf het meest deze keer.

woolworth tas ontslag zhIk ga inderdaad verder met opkalefateren! zes weken niet autorijden, niet fietsen, niet inspannen, niet koken. Wel genieten, wat ben ik daar goed in geworden. Zoveel meer vertrouwen in de toekomst! Tof!

Ook las ik zojuist de hoeveelheid positieve, steunende reacties op mijn blog, whappjes, mails en de kaarten door postNL gebracht. Ontroerend hoor!
ThX en meer dan dat!

 

 

 

 

 

Opkalefateren in de Vinex
De doorsnee patient #18

15 reacties aan “Ontslag na Vats ingreep #19”

  1. Annette schreef:

    YES!!!! Fijn weer thuis. De heren hebben ook weer even laten zien dat positief in het leven staan een heel groot deel van het herstel is. Gelukkig mag jij verder in je positiviteit. Genieten, herstellen, gaan binnen je mogelijkheden. SUPER!!

  2. Lies schreef:

    wat heerlijk heerlijk dat je weer thuis bent. Wens je veel goed gekalefater. Liefs

  3. Ell schreef:

    Jij bent ook echt ongelofelijk. Het is donderdag…donderdag is maar drie dagen na je longoperatie. En dan nu uit het ziekenhuis,
    Vind je dat niet een beetje overdreven snel? Ik hoop dat Frans zich niet teveel heeft laten meeslepen in jouw eigewijze patienten gedrag.
    Ik ben het helemaal eens met het gegeven dt je thuis sneller opknapt, maar is dit wel verantwoord?
    Geen risico op een verlate pneumothrax oid?

    Marjanne, heerlijk dat je weer thuis bent. heel veel beterschap,
    Vindt me maar een bemoeial…. ben ik ook!

    liefs Ella

    • Marjanne schreef:

      Ha die Ella, wat een steunende en mooie tekst op jouw kaart en hier ook weer! het houdt niet op!
      Natuurlijk zijn er risico’s, meer dan dat. Daarom eerst bijkomen en me nu lekker laten verwennen. Ik voel me zoveel beter dan na darm ok. vermoeidheid blijft grootste rem nu. Die heb ik nodig! dus dat komt goed uit!
      Bakkie koffie zie ik wel zitten binnenkort ;-) ik bericht je! leuk! ☺

  4. Anne schreef:

    Welkom thuis! Wat fijn dat je al zo snel weer goed bent! Ik hoop dat je nog wat overhebt van het opkalefateren fase 1. Dan gaat het extra snel. Ik zwaai morgen even naar je!

    Groetjes, Anne

  5. Gert en Tiny schreef:

    Kijk, van dit soort verhalen worden wij ook vrolijk.
    Lekker positief en vooruit kijken. Moet ook kunnen natuurlijk maar het lijkt erop dat je de eindstreep hebt gehaald. JA, er zijn nog wat vragen maar met een lachende blik kun je de antwoorden afwachten.
    Hé, zien wij daar een originele Woolworth tas uit de Paarl Mall op de foto staan?
    Prachtige herinneringen en hou die vast.
    Liefs vanuit jullie vakantiehuis,
    GerTiny

    • Marjanne schreef:

      Haha.. idd. een Woolworth tas en vol met herinneringen… we *hadden ze ruim ingekocht ;-)
      Positief zijn we nu, wonden al geheeld nog één hechting eruit. Uitrusten gaat vast goed lukken, want daar ben ik goed in geworden!
      Ik heb heerlijk geslapen en DeMan nog meer deze nacht.
      Super bedankt voor jullie aanmoediging! Elke keer weer. En zo Mooi om te weten waar jullie zijn, ons vakantiehuis, haha! wat een opkalefaterhuis is dat zeg!

      Dikke kus van ons die naar de Lente toegaan!
      ♥ voor jullie!

  6. Linda Kwakernaat schreef:

    Wat heerlijk dat je weer thuis bent!!
    Ik moet even hoor : Joehoeeeeeeeeeeee
    je slaapt nergens zo lekker, dan in je eigen bed.
    Lekker doen waar je zin in hebt en vooral genieten!
    Geen negatieve zeuren om je heen Top!!

  7. Fantastisch, wat een goede berichten, vasthouden alles wat goed is, zie het positieve!!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: