nav-left cat-right
cat-right

Vader en dochter

Deze titel sprak me aan en verder had ik geen herkenning van de naam van de schrijfster Hendrickje Spoor. Gelukkig gaf ik mezelf de kans om aan dit boek te beginnen en las Vader en Dochter in één adem uit, gegrepen door haar schrijfstijl. Dit boek pakte me bij alles en ik kon Hendrickje nog niet googelen, want we genoten een heerlijke wifiloze vakantie! Ik kwam Vader en dochter tegen in de vakantiebieb:  boeken lezen, zitten, liggen en zitten, liggen en lezen, dat is vakantie!

Dit boek lezen waren mijn levensuren meer dan waard.

Ik laat me wel vaker verrassen door nieuwe titels en schrijvers, maar als het me niet grijpt dan gaat tie dicht en retour naar uitlener of terug op de plank of  verdwijnt in mijn E-book prullenbak.

Eenmaal thuis las ik haar biografie op google, want Hendrickje intrigeert me.

In dit boek; Vader & Dochter las ik mooie zinnen waar ik blij van werd. Wat een inhoud ook. Zij is opgegroeid in een wereld die ik niet ken. De hoeveelheid literatuur en geschiedenis welke zij met de paplepel binnen krijgt is veel en kleurrijk. Dit herken ik totaal niet uit mijn opvoeding. Ik lees hoe zij en haar artistieke, inspirerende ouders hun leven leefden en ik leef mee.

Hendrickje woonde in Amsterdam, New York, Leiden, Den Haag en Parijs en in andere plaatsen. Ze woont en werkt al jaren in France, het land waar ze op haar zesde jaar verliefd op werd.

Door het lezen van dit boek ging er een andere wereld voor me open, want veel schrijvers en citaten worden aangehaald, ver van mijn eigen belevingswereld. Ze correspondeert en belt, reist en leeft met haar vader, deze herinneringen en brieven zijn prachtig aan elkaar verbonden. Ze somt citaten op en vult haar vader aan en daagt hem uit.….. Ze spreekt een taal die ik niet spreek en toch herken.

Ik herken de universele dingen; op zoek naar erkenning, je gewaardeerd en veilig voelen. Vertrouwen op anderen en controle is altijd beter. Vertrouw op jezelf: Het is jouw keuze en die is goed!

Een licht verdrietige stemming kwam er over me heen tijdens het lezen, want er is zoveel om over na te denken van wat zij heeft geschreven. Ik ben nieuwsgierig en verslind door de tijd heen geschreven herinneringen aan haar jeugd en leven. Haar inspiratiebronnen. Haar loyaliteit. Het verbonden blijven voelen met haar familie en liefdes. Keuzes. Het leven met zichzelf, haar moeder, vader, broertje en andere kinderen van haar vader.

Dat Hendrickje (1963) boeken schrijft en dat ik haar heb ontdekt, daar ben ik super blij mee. Dat ik dit boek heb gelezen, voelt als een verrijking. Ik ben geraakt en nu weer thuis ook vol bewondering over haar biografie. Openhartig. Ontroerend, geestig en bijzonder in veel opzichten!

Als ik ooit een Best genoten boekenlijst ga maken, komt dit boek met stip binnen op Twee.

Het geheugen is als een hond die hier en daar gaat liggen. Die ligplaatsen herinner je je, de wandeling ben je vergeten. Hoe ouder je wordt hoe minder van die plekken je nog kunt terughalen uit je rammelende geheugen en je hebt al gauw de neiging de verloren gegane wandeling in te vullen met allerlei fantasieën, verfraaiingen, leugenachtige zijsprongen of onbenullige details.  (Cees Nooteboom)

Dit prachtige citaat is te lezen op de eerste bladzijde van het boek Vader en Dochter  geschreven door Hendrickje Spoor.. 

 

 

Niet veilig in je huis en in je leven
Jan Kooijman #daargebruikjespierenvoor

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: