nav-left cat-right
cat-right

Hoe overleef ik de MRI?

Het is geen pijnlijk onderzoek, maar wel stress verhogend, het liggen in een MRI. De eerste keer weet je niet wat je te wachten staat, maar iedereen die erin lag heeft een eigen verhaal; Niks aan of doodeng. Afhankelijk van je zorgvraag lig je op een smalle brancard en zodra de scans gemaakt worden lig je in een bak met herrie. De weg naar dat onderzoek is mogelijk lang en je hebt misschien al veel andere onderzoeken en therapieën achter de rug en die allen niet een antwoord gaven op je vraag: “Wat is er mis in m’n lijf?” Mogelijk krijg je nu een bevestiging van een diagnose.
Misschien heb je al jaren lang pijn en/of het vermoeden van een diagnose waar je niet op zit te wachten. Dat je gespannen bent voor deze uitslag is niet meer dan logisch. Vaak zat je al in een wachtkamer bij je huisarts of specialist en of voor een therapie hier of daar. En dan is daar de verwijzing voor een MRI, dat onderzoek wil je eigenlijk niet, niet zelf daar liggen. Het uiteindelijk horen van een diagnose en mogelijke behandeling die voorhanden is voor jouw klachten, dat is waar je je aan vast houdt om in dat ding te gaan liggen, het liefst gisteren.

Muziek
Via de MRI folder krijg je ter geruststelling de tip om je eigen muziek mee te nemen, die zij laten horen gedurende de tijd dat je daar ligt. Wat ze er niet bij vertellen is dat de muziek onderbroken zal worden tijdens de serie scans, wanneer je je adem moet inhouden. Je krijgt een grote koptelefoon die over je oren heen sluit. Die dempt het geluid van de MRI, dat is het dan ook. De muziek klinkt niet zoals je gewend bent, omdat deze koptelefoon een demper is.
De muziek hoor je, zachtjes en krakerig als het tikken van de MRI erdoor heen knalt, bedroevend slecht. Weg was de betovering van mijn favoriete muziek in de MRI, het geluid is vervormd en het gaf geen troost. Ook meegemaakt dat de CD speler kapot was en toen ging de radio aan: 100% NL en daar kon ik niks van zeggen, want het onderzoek was al aan de gang, met die schreeuwerige reclames en nieuwsdienst tussendoor. Daarvoor ga je niet het belletje gebruiken, wat je in je hand gedrukt hebt gekregen, dat is voor nood. Opwinding over niks natuurlijk, maar zo niet zorgvuldig van de laboranten. Ik hoef geen bijgeluiden. Alleen die koptelefoon op is al meer dan genoeg aan prikkels. Ik alleen met mijn gedachtes, met mijn ogen dicht.

In zo’n MRI vastliggen is wel meer dan een dingetje. En dat went niet na een tiende keer, de uitslag die dit onderzoek met zich meebrengt geeft mij een verhoogde hartslag.

Hoe overleef ik de MRI?
Het blijkt handig om te weten hoe en hoelang je in zo’n MRI moet liggen?

Dat maakt het voor mij behapbaar, en voor jou?

Mijn vraag om mee te tellen, als de opdracht is gegeven om mijn adem in te houden.
HOELANG moet ik nog? Werkt!

Hoelang duren die, hou je adem in sessies eigenlijk?

Wil je aub meetellen….?  nog 8, 7 6 5  4  3  2  1 en adem doorrrr.

Want één ding is zeker, alle tijdsbesef raak je kwijt in die MRI.

Een uur voor het onderzoek neem ik een pijnstiller 2x paracetamol van 500 mg. om de pijn te verzachten van een uur vastgebonden liggen en daardoor wordt mijn angst ook wat gedempt.

Kennis overdracht:
De laboranten in het Antonius Ziekenhuis Nieuwegein vonden mijn aftellen verzoek een goed plan. Het werkt voor beide partijen. Dat zei Matthijs (laborant) al vorig jaar. Hij herinnerde mij nog, maar had het meetellen daarna niet automatisch toegepast. Zijn leerling collega van deze MRI vond het een goeie tip “hé Matthijs waarom doen we dat niet bij iedereen?” Hij vind het wel bij de standaardinstructies horen.
Hij zou dit aftellen doorgeven bij zijn opleiding en aan zijn andere collega’s. Want er hoefde op deze manier geen scans opnieuw te worden gemaakt. Tijdwinst voor beide partijen en ik gerustgesteld.

Het onderzoek is te doen als je weet wat er gaat gebeuren en je ogen dicht houdt en je concentreert op de opdrachten van de laborant en je ademhaling helpt vast te houden door mee te tellen, hoelang nog.

Door dit onderzoek weet men daarna heel veel meer van jouw lichaam, het dient tot mogelijk een diagnose en behandeling, waardoor je verder kan. MRI is een geweldige onderzoeksmethode dat zoveel aangenamer en preciezer is dan we ooit konden vermoeden in the eighties.

Succes voor, tijdens en na het onderzoek!  

 

Een Singelswim doe je niet alleen.
Cabaret zonder te lachen #FSHD 

12 reacties aan “Hoe overleef ik de MRI?”

  1. Annette schreef:

    Ik hoop er van gevrijwaard te blijven. Wie niet zou je zeggen. Maar voor wie wel mag/moet is dit vast een goede handleiding. Het lijkt me verstandig als al de MRI afdelingen je tel-tip overnemen. Echt een puntje voor het standaard protocol.

    • Marjanne schreef:

      Ik hoop het ook voor je Annette.. dat je nog lang gezond mag blijven. Wel fijn dat dit soort apparaten bestaan. Onze zorg heeft nog input nodig, ik ga ze een handje helpen ;-)

  2. Elly Koster schreef:

    Goed dat je aandacht aan de MRI besteedt! Het is voor veel mensen iets onbekends of iets waar ze tegenop zien (ik hoor bij de laatste categorie). Meetellen, goed idee, zal ik onthouden. Ik kreeg oordoppen in én een koptelefoon. Er was geen muziek maar gezien jouw ervaringen daarmee lijkt het me beter er niet om te vragen. De stem van de laborant klonk al krakerig genoeg :-) en het geluid van de MRI valt toch niet te verdoezelen. Maar top dat je erover schrijft.

    • Marjanne schreef:

      OH dat is dubbelop… wel handig. Dan alleen concentreren op de stem, ik vraag me toch echt af of dat wel goed getest is. Als je die filmpjes ziet over MRI zit het personeel altijd in iets te praten waarvan ik denk.. hoezo arbo technisch niet goed.
      Ik help je wel herinneren als het zover is. Dank voor bemoediging 🙆🏼

  3. Alice Huiberts schreef:

    Ik heb vorig jaar een mri van mijn knie laten maken, dat was maar een klein stukje van mijn lijf in de tunnel en het was niet nodig mijn adem in te houden. Maar als ik jouw ervaringen lees, is een mri echt heftig! Wat mooi dat jouw handleiding ook anderen helpt bij hún onderzoek.
    Hoop van harte dat de uitslag van je mri positief voor jou was.

    • Marjanne schreef:

      Op mijn MRI waren geen uitzaaiingen zichtbaar en pas in mei 2018 weer controles, waarbij de MRI vervalt, jippie.

      Hoop dat jouw MRI meer duidelijkeid heeft gegeven.
      Moet iets met de ervaringen in het Z-H, kwijt raken, dus dan maar blog over schrijven. Dank!!

  4. Melany schreef:

    Helder! Als ik dit had gelezen had ik meer rust gehad haha. 2 jaar geleden ook een MRI gehad. Helaas niets opgeleverd en zo lang stil liggen was echt best een dingetje!

  5. Sylvia van der Spek schreef:

    Ik geloof dat ik zeker al 8x een MRI heb gehad. In mijn ziekenhuis doen ze niet aan muziek. Je krijgt oordopjes in.
    Soms lig je er wel een uur in. En soms volgt daarna nog een gerichtere korte met contrastvloeistof.
    Gelukkig doet het liggen in zo’n tunnel mij niets. Met erge rugpijn is het soms lastig om.plat te liggen. Een kussen onder de knieën helpt wel iets. En ja..natuurlijk voel je hoestprikkels.
    De ervaringen kunnen dus erg verschillend zijn.
    Ik ben altijd erg blij als ik dit onderzoek krijg, het verschaft mij duidelijkheid over mijn rug.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: