nav-left cat-right
cat-right

Ergste nachtmerrie

De trap naar de vide beklom ik moeizaam, maar ik genoot van het uitzicht in deze heldere nieuwjaarsnacht van het siervuurwerk en zo ging ik toch knallend 2016 in.

Een samenvatting maken van alle hoogte en dieptepunten in 2015, aanleiding en inspiratie meer dan genoeg, wordt bijna een boek en dat schrijf ik niet. Ik las wel het beste boek, ik las ook het leukste boek en had “Never a dull moment”.

  • Mijn jaaroverzicht 2015 ga ik uit mijn hoofd maken; Zonder krantenknipsels, agenda’s of de mooiste foto van 2015!
    De mooiste documentaire en serie zag ik!
    Ik genoot van de liefste mensen.
    Ik at de heerlijkste Sushi en niet één keer.
    Ik maakte de mooiste Spotify lijst-en!

Blog
Blij ben ik met de moedgevende reacties op mijn blog, dank daarvoor! In het blogjaaroverzicht van OverHaar blijkt dat de blogs over kanker het meest zijn gelezen.
Ik ga er vanuit dat kanker eind 2016 in mijn blogstatistieken niet meer op de eerste plek zal staan!

Ushi Horizontaal

Maandoverzicht 2015
Januari begon met het verdriet in Parijs #JesuisCharlie en we gingen Blue Sky High in the Businessclass en genoten in Paarl, Zuid-Afrika! Februari was de maand van mijn longoperatie en opkalefateren. Maart was de lab.uitslag: schoon van kankercellen en garantie tot de voordeur. April ging ik weer zelfstandig opstap. In mei waaiden we uit op Texel met de kinderen en m’n schoonvader ging ziekenhuis in en uit. Juni was er alweer sushi en ontving ik via Facebook vriendschap-verzoeken van familie en her-kennismaking met vriendinnen; Bijzonder, kleurrijk! In de kolkend hete juli maand, met het Nationaal Hitte Plan van kracht, verjaarde ik en behaalde mijn zoon zijn hbo-diploma. In augustus/hooimaand genoten we van een overheerlijke picknick, met gitaarmuziek erbij. De leesvakantie beleefden we ook in augustus, ik genoot van de ruimte en de zon in Zweden, zonder wifi. In september kwamen er steeds meer vluchtelingen in ons land. Jammer genoeg ook de maand met verdrietige, veranderende toekomst berichten van velen die mij na staan…… Deze maand werd afgesloten met een zonnig weekend in Zeeland. Oktober gaf duidelijkheid over hen waar ik lang mee verbonden ben geweest en staat mijn wankele evenwicht in te nauwe schoenen. In november na de aanslagen in Parijs, hoorde ik dat mijn scans schoon zijn; “Hoe verder weg van de operaties, des te beter voor alles!” En dan is het alweer kerstservies en kerstboomtijd, december: op naar het licht! De viering van mijn moeder haar negentigste verjaardag met elkaar, was fijn.
Het waren de warmste kerstdagen in alle opzichten. Veel lieve wensen heb ik ontvangen, TOF!

Ik huilde de verdrietigste tranen, lachte de hardste lach en alles daar tussen in …

Eind december telde ik mijn zegeningen, waarvan op blote voeten staan in mijn eigen huis, staat met stip op 1!
Toen ik de maandag voor de kerstdagen in een tiende van een seconde van verticaal naar horizontaal ging op het parket, met twee voeten tegelijk uitgegleden, had ik daarna veel pijn. Terwijl ik op de grond lag bezag ik het plafond, de bankpoten en mijn situatie in een flits. Mijn trouwe vriend, die al sliep, hoorde een klap, dacht dat tie op de Titanic zat en ergens tegen aan was gebotst. Hij stond, vol schrik in zijn ogen, ineens naast me en legde een kussentje onder mijn hoofd.

Langzamerhand kwam er in mijn ledematen weer gevoel en kon ik dus weer opstaan en dat deed ik, tot ons beider plezier!

Mijn ergste nachtmerrie bleek weggerend en liep met een oehh auuuu au af. Waar ik zo tegenop zie en bang voor ben: Totale afhankelijkheid is niet aan de orde. Blauwe plekken getuigen als pijnlijke herinnering aan deze val.

De röntgenfoto’s wezen uit; geen scheur en of breuk in mijn linker pols. Wel veel pijn, maar ach, met een drukverband, bleek deze val meteen de haast uit ons leven te halen en de week planning te veranderen. We bleven thuis tijdens de kerstdagen en lieten voor ons koken en inschenken en afwassen en aten niet van onze eigen borden.
In het restaurant was het heel gezellig.
Op eigen kracht op beide benen staan, dat was wel mijn mooiste, grootste, hoogste hoogtepunt in 2015! Niet alleen in december! Mijn FSHD laat me in dat opzicht dus niet zo in de steek, dat geeft hoop voor de toekomst.

Voornemen
Met tien vingers blind typen, één van mijn vaardigheden, hoop ik in 2016 meer te gaan bloggen! Wil ik meer over leven met de spierziekte FSHD gaan delen.

Ik wil geen zegeltjes meer sparen en tegoed-bonnen en cadeaucards meteen opmaken, geen borden meer hoog houden en luchtballonnen te laten, waar ze hangen.

Ik wens iedereen een liefdevol 2016 toe! Dat! BgG235TCYAAENw-

Niet alles is wat het lijkt
Chili con carne met mozzarella kaas

15 reacties aan “Ergste nachtmerrie”

  1. Liesbeth schreef:

    Dank Marjanne en voor jou eenzelfde prachtig jaar!
    Zonder kanker, zonder vallen en vooral met heel veel opstaan.
    We delen onze bloggen, ons verdriet en onze dromen en zullen dat het komende jaar weer doen.
    Ik verheug me er op!

  2. Elly schreef:

    Wat heb je het afgelopen jaar mooi beschreven. Voor jou en iedereen die je lief is een goed en liefdevol 2016 gewenst! En een jaar met veel bloginspiratie waarin je van alles kwijt kunt wat je leuk of mooi vindt om te delen, wat je dwarszit of waar je verdrietig of juist vrolijk van wordt. Dat is het fijne van bloggen, je kunt er van alles in kwijt, het werkt bijna therapeutisch.
    En je ergste nachtmerrie? Laten we hopen dat die zich in geen velden of wegen laat zien. Dat is een mooie droom die uit moet komen ♥

    • Marjanne schreef:

      Met veel warmte lees ik jouw motiverende, moedgevende reactie (s). Dat we elkaar maar mogen blijven volgen, met mooie nieuwsfeiten en mooie herinneringen. Dat is een haalbare droom, ik blijf voorzichtig. X ♥

  3. Dirk Schaap schreef:

    Leuk verhaal Marjanne met daarin de blijdschap over de goede afloop, maar het blijft spannend.
    Nog vaak moet ook ik denken aan het prachtige Paarl en hoe onze wegen daardoor kruisten, de niet gewonnen loterij.
    Gelukkig heb ik mijzelf in Paarl behoorlijk verwend met een mooie riem van struisvogelleer en daardoor blijft de herinnering heel dichtbij.
    Goed en gezond 2016!

    • Marjanne schreef:

      Wat een leuke reactie Dirk. Dank. Ja, Paarl en dat droomhuis, was ik helemaal vergeten te gaan kijken in Wellington… misschien ooit nog eens. Jij hebt een riem en ik een tas vol herinneringen. Ook bij de VPRO niks.. gaan we maar voor drie maal scheepsrecht ;-)

  4. Linda Kwakernaat schreef:

    Het leuke van bloggen is de diversiteit van mensen om je heen.
    Ik hou en verzamel graag positieve mensen rondom me.
    Dank je voor het lezen, reageren en het meedenken met het *opkalefateren*
    Dat het jouw jaar mag worden!

  5. Marianne schreef:

    Lieve Marianne,
    Wat wederom mooi beschreven hoe voor jou het afgelopen jaar verlopen is. Mooie dingen, minder mooie dingen en ronduit nare dingen. Toch herpak je jezelf weer en geniet je uitbundig van wat wel lukt en kan. Wat fijn dat je dit kan en wat fijn om te lezen.
    Dikke knuffel van mij.

    • Marianne schreef:

      Ik zou toch zweren dat ik een j typte, dus Marjanne, AH ik zie wat er gebeurt het woordenboek verandert het. Ik heb het nu opgeslagen, dus Marjanne ?

    • Marjanne schreef:

      Marianne, Marjanne.. ach, zoveel maakt het niet uit.. alhoewel ;-)
      en ben blij.. dat je me kent, ook al is het van heel lang geleden.. uitbundig ben ik niet meer hoor, over enthousiast soms nog wel.
      Dikke knuffel X

  6. Marianne Winkel schreef:

    Hai Marjanne,

    Wat geniet ik elke keer weer van je leuke verhaaltjes. Knap zoals jij met je FSHD omgaat en alle andere “tegenslagen. Ik heb genoten van onze hernieuwde kennismaking. De boekjes zijn door mijn broers goed ontvangen en vonden het heel leuk.

    Mijn dochters zijn benaderd door de Swingelswim organisatie. Ze waren de zusjes niet vergeten. Ze hebben binnenkort hun eerste “vergadering”.
    Ik hoop je gauw weer te spreken.

    • Marjanne schreef:

      Hey Marianne, ook ons samen zijn is een mooie herinnering van 2015. Dat jouw meiden weer De SingelSwim gaan doen #chapeau .. herinnert mij dat ik ook in actie moet komen… we gaan elkaar zien in 2016! x

  7. Annette schreef:

    Mooi geschreven. Ik kijk uit naar al je blogs, ook in 2016, al lees ik ze niet altijd meteen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: